سلامت سلامت جنسي و زناشويي

8 نکته ای که ممکن است درباره ویروس HPV ندانید

مهاجرت به فنلاند در مقطع دبیرستان

ویروس HPV شایع ترین بیماری مقاربتی است اما همچنین یکی از کمتر شناخته شده هاست. در اینجا برخی از حقایق شگفت‌ انگیز در مورد HPV وجود دارد – از روش‌ هایی که می‌ توانید آن را تشخیص دهید تا افرادی که واقعاً به واکسن HPV نیاز دارند.

ویروس HPV

ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV شایع ترین عفونت مقاربتی در ایالات متحده است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، حدود 43 میلیون آمریکایی در سال 2018، آخرین سالی که آماری از آن در دسترس است، مبتلا به ویروس HPV از راه جنسی بودند، و 13 میلیون نفر در آن سال به تازگی آلوده شدند.

برای اکثر افراد آلوده به HPV، این ویروس هیچ مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کند اما برای برخی منجر به زگیل تناسلی یا سرطان می شود. همانطور که در تحقیقات منتشر شده در 16 دسامبر 2021 گزارش شده است، میزان رو به رشد سرطان اوروفارنکس (دهان و گلو) ناشی از HPV، مورد نگرانی خاص است اما HPV نقش مهمی در انواع مختلف سرطان از جمله سرطان دهانه رحم و سرطان مقعد دارد.

در بسیاری از موارد، عفونت HPV با واکسن قابل پیشگیری است اما طبق مقاله ای که در 3 سپتامبر 2021 در گزارش هفتگی بیماری و مرگ و میر CDC منتشر شد، تا سال 2020، کمتر از 60 درصد از نوجوانان در ایالات متحده به طور کامل علیه HPV واکسینه شدند.

کارشناسان نگرانند که بسیاری از مردم هنوز در مورد جزئیات ویروس – از جمله نحوه انتقال آن، افرادی که بیشتر در معرض خطر هستند و نحوه محافظت از خود در برابر عفونت – ناآگاه هستند.

ویلیام رابینسون انکولوژیست زنان در مرکز پزشکی دانشگاه می سی سی پی در جکسون، می گوید: «خیلی چیزها وجود دارد که مردم درباره HPV نمی دانند یا اشتباه می کنند. در اینجا متخصصان برجسته در مورد برخی از جنبه های HPV می گویند که ممکن است شما را شگفت زده کند.

1. این احتمال وجود دارد که شما HPV داشته باشید

دکتر رابینسون می گوید: “اگر از نظر جنسی فعال بوده اید، حداقل 50 درصد احتمال دارد که به این ویروس مبتلا شده باشید.” اما همه انواع HPV خطرات سلامتی یکسانی ندارند.

HPV در واقع یک اصطلاح برای بیش از 150 گونه از ویروس های مرتبط است که اکثر آنها نسبتاً بی ضرر هستند. حدود 40 مورد از آنها می توانند نواحی تناسلی را آلوده کنند و تعداد کمتری نیز می تواند باعث زگیل تناسلی یا سرطان شود.

اغلب اوقات، شما هرگز نمی‌ دانید که به HPV مبتلا شده‌ اید، زیرا بیشتر سویه‌ ها (به جز آنهایی که باعث زگیل می‌ شوند) هیچ علامتی ایجاد نمی‌ کنند. طبق گفته های CDC، در حدود 90 درصد موارد، سیستم ایمنی ویروس را به طور طبیعی ظرف دو سال پاک می کند اما هنگامی که HPV خود به خود از بین نمی رود، برخی از گونه های HPV می توانند انواع مختلفی از سرطان را ایجاد کنند.

افراد مبتلا به اچ‌ آی‌ وی بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‌ های HPV هستند که ادامه می‌ یابد و شانس ابتلای آنها به سرطان مرتبط با HPV را افزایش می‌ دهد.

2. کاندوم نمی تواند به طور کامل از شما در برابر ویروس HPV محافظت کند

در حالی که استفاده از کاندوم می تواند خطر ابتلا به عفونت HPV را کاهش دهد اما نمی تواند این خطر را به طور کامل از بین ببرد.

باربارا گاف، انکولوژیست زنان و جراح ارشد در مرکز پزشکی دانشگاه واشنگتن در سیاتل، می گوید: «ویروس می تواند در کیسه بیضه و نواحی دارای مو در اندام تناسلی زندگی کند. این بدان معنی است که هر تماس پوستی با دستگاه تناسلی می تواند ویروس را منتقل کند، مانند رابطه جنسی دهانی، واژینال و مقعدی.

دکتر گاف می گوید: «به همین دلیل است که برای جوانان بسیار مهم است قبل از شروع فعالیت جنسی، واکسن HPV را دریافت کنند.

3. اگر HPV دارید، شریک فعلی شما ممکن است مقصر نباشد

اگر متوجه شدید که HPV دارید – که به احتمال زیاد بعد از آزمایش HPV دهانه رحم یا پاپ اسمیر رخ می دهد – در مورد چگونگی ابتلا به عفونت نتیجه گیری نکنید.

رابینسون می‌ گوید: «برخی بیماران تصور می‌ کنند که شریک جنسی فعلی‌ شان آن را به آنها داده است. “اما احتمالاً اینطور نیست. زنانی که در سن 40 سالگی به سرطان دهانه رحم مبتلا می‌ شوند احتمالاً مدت کوتاهی پس از رابطه جنسی با اولین شریک جنسی خود به این بیماری مبتلا شده‌ اند.

این به این دلیل است که HPV می تواند سال ها قبل از شروع آسیب سلولی که می تواند منجر به سرطان شود، خاموش بماند. سرطان های ناشی از HPV ممکن است سال ها یا حتی دهه ها طول بکشد تا ایجاد شوند.

4. سرطان دهانه رحم تنها سرطان ناشی از HPV نیست

اکثر افرادی که در مورد HPV می‌ دانند، آن را با سرطان دهانه رحم مرتبط می‌ دانند اما این ویروس به طور فزاینده‌ ای در اشکال دیگر سرطان – از جمله سرطان دهان و حلق و همچنین سرطان‌ های فرج، واژن، مقعد و آلت تناسلی دخیل است. به گفته گاف، شواهد نشان می دهد که زنانی که سرطان دهانه رحم یا تغییرات پیش سرطانی (معروف به دیسپلازی) در دهانه رحم داشته اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان های مرتبط با HPV در سایر نواحی بدن هستند.

CDC بر اساس داده های 2014 تا 2018 تخمین می زند که هر سال در ایالات متحده:

  • 25719 زن و 20424 مرد به نوعی از سرطان مرتبط با HPV مبتلا می شوند.
  • 20236 مرد و زن به سرطان اوروفارنکس (دهان و گلو) مبتلا می شوند.
  • 12200 زن به سرطان دهانه رحم مبتلا می شوند.
  • 7288 زن و مرد به سرطان مقعد مبتلا می شوند.
  • 4191 زن به سرطان فرج مبتلا می شوند.
  • 1365 مرد به سرطان آلت تناسلی مبتلا می شوند.
  • 863 زن به سرطان واژن مبتلا می شوند.

همه موارد سرطان در این نواحی از بدن توسط HPV ایجاد نمی شود، اما اکثر آنها اینطورند. CDC تخمین می زند که 91 درصد موارد سرطان دهانه رحم ناشی از HPV، حدود 91 درصد موارد سرطان مقعد و همچنین 69 درصد سرطان های فرج و 63 درصد موارد سرطان آلت تناسلی است.

در حال حاضر هیچ دستورالعمل غربالگری ثابتی برای سرطان های مرتبط با HPV به جز سرطان دهانه رحم وجود ندارد اما محققان در حال بررسی چگونگی شناسایی افراد در معرض خطر ابتلا به سایر سرطان‌ های مرتبط با HPV هستند تا بتوان این موارد سرطانی را زود شناسایی و درمان کرد.

برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به سرطان مقعد هستند، آزمایش سیتولوژی مقعد (که به آن تست پاپ مقعدی نیز گفته می شود) می تواند برای بررسی سلول های غیر طبیعی در کانال مقعد استفاده شود. برخی از جوامع پزشکی این آزمایش را برای بزرگسالان فعال جنسی مبتلا به اچ‌ آی‌ وی در سنین 25 تا 30 سال توصیه می‌ کنند اما هر فردی که سیستم ایمنی سرکوب شده دارد – مانند دریافت‌ کنندگان پیوند عضو – ممکن است در معرض خطر بیشتری برای سرطان مقعد باشد. برای اینکه در معرض خطر بیشتر سرطان مقعد قرار بگیرید، نیازی به داشتن رابطه جنسی مقعدی پذیرا نیست، زیرا HPV می تواند از مناطق مجاور به داخل کانال مقعدی راه پیدا کند.

5. سیگار خطر ابتلا به سرطان مرتبط با HPV را افزایش می دهد

شارین لوین، مدیر پزشکی انکولوژی زنان در مرکز پزشکی در نیوجرسی، می‌ گوید: «سیگار سیستم ایمنی را تضعیف می‌ کند که می‌ تواند به HPV اجازه رشد بی‌ رویه‌ تری بدهد». اگر می خواهید از تبدیل شدن عفونت HPV خفته به یک رشد پیش سرطانی یا سرطانی جلوگیری کنید، همین امروز عادت سیگار کشیدن خود را ترک کنید.

6. واکسن HPV فقط برای دختران نیست

واکسن HPV نه تنها تقریباً 100 درصد از زنان در برابر سرطان دهانه رحم ناشی از انواع 16 و 18 HPV – که باعث 70 درصد موارد سرطان دهانه رحم می شود – محافظت می کند، بلکه مزایای سلامتی مستقیمی برای مردان از جمله پیشگیری از زگیل تناسلی نیز دارد و اگرچه مطالعات قطعی هنوز انجام نشده است، بسیاری از محققان بر این باورند که واکسیناسیون پسران در نهایت میزان سرطان های دهان و حلق و سایر سرطان ها را کاهش می دهد.

واکسن HPV که در حال حاضر در ایالات متحده موجود است، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای استفاده در تمام افراد 9 تا 45 سال تایید شده است.

CDC واکسیناسیون HPV را برای همه نوجوانان در سنین 11 یا 12 سالگی یا در صورت تمایل از 9 سالگی توصیه می کند.

اگر قبلاً واکسینه نشده اند، واکسیناسیون برای همه افراد تا سن 26 سال نیز توصیه می شود.

برای بزرگسالان 27 تا 45 ساله، CDC توصیه می کند در مورد خطر ابتلا به عفونت های جدید HPV و مزایای بالقوه واکسیناسیون با پزشک خود صحبت کنید.

7. شما همچنان به غربالگری دهانه رحم نیاز دارید حتی اگر واکسن HPV را دریافت کرده باشید

واکسن HPV در برابر تمام انواع بالقوه پرخطر HPV از فرد محافظت نمی کند و همچنین در برابر هر گونه ویروسی که فرد قبل از واکسیناسیون در معرض آن قرار گرفته است محافظت نمی کند. بنابراین تست های دوره ای HPV دهانه رحم یا تست پاپ برای زنانی که واکسن HPV را تزریق کرده اند توصیه می شود.

گارداسیل 9، واکسن HPV، در برابر انواع 16، 18، 31، 33، 45، 52 و 58 HPV محافظت می کند که همگی می توانند باعث سرطان شوند و همچنین انواع 6 و 11 که می توانند باعث زگیل تناسلی شوند. دو واکسن قبلی Cervarix و Gardasil، در برابر سویه‌ های HPV کمتر محافظت می‌ کنند.

8. واکسن HPV نمی تواند HPV را درمان کند

این ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما باید تکرار شود: واکسن HPV فقط پیشگیرانه است. در افرادی که قبلاً آن را داشته اند با ویروس مبارزه نمی کند. به همین دلیل است که عمدتاً برای کودکان و بزرگسالان جوان توصیه می شود – به احتمال زیاد اگر بزرگتر هستید، قبلاً در معرض حداقل برخی از گونه های HPV قرار گرفته اید که واکسن از آنها محافظت می کند اما البته همیشه اینطور نیست، به همین دلیل است که Gardasil 9 برای بزرگسالان تا سن 45 سال تایید شده است.

هیچ درمانی برای عفونت HPV وجود ندارد، اگرچه ممکن است خود به خود از بین برود. به گفته کالج آمریکایی زنان و زایمان، ممکن است به زنانی که نتایج غیرطبیعی HPV یا تست پاپ دارند توصیه شود که آزمایش‌ های اضافی برای بررسی بیشتر هر گونه ناهنجاری انجام دهند، برای برداشتن سلول‌ های غیرطبیعی تحت درمان قرار گیرند یا منتظر بمانند و در عرض سه تا شش ماه دوباره آزمایش شوند.

منبع:

everydayhealth

تقویم فارسی اندروید

اضافه کردن دیدگاه

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی