روانشناسي و سلامت روان سلامت

تاثیر رسانه های خشونت آمیز بر سلامت روان چیست؟

مهاجرت به فنلاند در مقطع دبیرستان

یکی از موضوعات مورد مطالعه و بحث برانگیز در روانشناسی رسانه، تأثیر رسانه های خشونت آمیز بر مصرف کنندگان، به ویژه کودکان است. خشونت در فیلم ها، تلویزیون، بازی های ویدیویی و اینترنت است. همچنین در محتوایی که کودکان، نوجوانان و نوجوانان را هدف قرار می دهد گنجانده شده است و بنابراین، تعجبی ندارد که روانشناسان، والدین و مصرف کنندگان رسانه ها، به طور کلی، نگران تأثیر آن بر مردم باشند.

در نتیجه، از زمان ظهور تلویزیون در دهه‌ ها پیش، روان‌ شناسان احتمال ارتباط بین مصرف رسانه‌ های خشن و افزایش پرخاشگری در زندگی واقعی را بررسی کرده‌ اند.

این مقاله به بررسی تحقیقات در مورد این موضوع از جمله استدلال های موافق و مخالف یک انجمن می پردازد. علاوه بر این، این مقاله به بررسی تحقیقات جدیدتری می‌ پردازد که رابطه‌ ای بین قرار گرفتن در معرض محتوای خشونت‌ آمیز، به‌ ویژه از طریق رسانه‌ های خبری و مسائل مربوط به سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب پیدا کرده‌ اند.

رسانه

آیا مصرف محتوای خشونت آمیز منجر به افزایش پرخاشگری می شود؟

مطالعات پیوسته نشان داده‌ اند که خشونت رسانه‌ ای بر پرخاشگری در زندگی واقعی تأثیر می‌ گذارد. این مطالعات از مجموعه‌ ای از روش‌ ها و شرکت‌ کنندگان مختلف استفاده می‌ کنند که باعث می‌ شود بسیاری از کارشناسان درباره تأثیر خشونت رسانه‌ ای به توافق برسند که پرخاشگری در نتیجه مصرف خشونت رسانه‌ ای افزایش می‌ یابد.

با این حال، این بدان معنا نیست که قرار گرفتن در معرض خشونت رسانه ای، مصرف کنندگان را به سمت قتل یا سایر اعمال خشونت آمیز سوق می دهد. این مطالعات انواع مختلف پرخاشگری را مورد بررسی قرار می‌ دهند و ارتباطی را که پژوهش بین رسانه‌ های خشونت‌ آمیز و پرخاشگری ایجاد کرده است، بسیار جزئی‌ تر از آنچه در ابتدا به نظر می‌ رسد، می‌ سازد.

شواهدی برای ارتباط بین محتوای خشونت آمیز و پرخاشگری

بسیاری از آزمایش‌ ها در آزمایشگاه‌ ها شواهدی را ارائه کرده‌ اند که نشان می‌ دهد قرار گرفتن کوتاه‌ مدت در معرض رسانه‌ های خشونت‌ آمیز، پرخاشگری را در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوان افزایش می‌ دهد. با این حال، پرخاشگری همیشه به معنای پرخاشگری فیزیکی نیست. همچنین می تواند به معنای پرخاشگری کلامی، مانند فریاد زدن، توهین و همچنین فکر کردن به افکار پرخاشگرانه یا داشتن احساسات تهاجمی باشد.

درجات مختلفی برای پرخاشگری وجود دارد

علاوه بر این، حتی تهاجم فیزیکی نیز در یک زنجیره از یک ضربه سبک به چیزی بسیار خطرناک تر وجود دارد. در نتیجه، افراد ممکن است بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض خشونت رسانه‌ ای پرخاشگرتر شوند اما این پرخاشگری خود را به روش‌ های مختلف نشان می‌ دهد که اکثریت آنها به‌ خصوص خطرناک تلقی نمی‌ شوند.

مصرف رسانه های خشونت آمیز در دوران کودکی ممکن است منجر به پرخاشگری در بزرگسالی شود

نگران‌کننده‌ تر، معدود مطالعاتی است که افراد را در طول دهه‌ ها دنبال کرده‌ اند و نشان داده‌ اند که قرار گرفتن مکرر در معرض خشونت رسانه‌ ای در دوران کودکی منجر به پرخاشگری در بزرگسالی می‌ شود، حتی اگر افراد دیگر در بزرگسالی از رسانه‌ های خشن استفاده نکنند.

به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که قرار گرفتن مکرر در معرض برنامه های تلویزیونی خشونت آمیز در سن 8 سالگی رفتار پرخاشگرانه را در سنین 19 و 30 سالگی برای شرکت کنندگان مرد و نه زن پیش بینی می کند.

به طور مشابه، مطالعه دیگری که 329 شرکت‌ کننده را بین سنین 6 تا 9 سال مورد بررسی قرار داد، نشان داد که 15 سال بعد، قرار گرفتن زن و مرد در معرض خشونت تلویزیونی در دوران کودکی، افزایش پرخاشگری را در بزرگسالی پیش‌ بینی کرد. بیشترین خشونت رسانه ای در دوران کودکی به احتمال زیاد در بزرگسالی از فرد شخصیت پرخاشگرتری می سازد.

این افراد طیف وسیعی از رفتارها را از خود نشان دادند که عبارتند از:

  • زورگویی به همسر
  • کتک زدن مردم
  • ارتکاب جنایات

این امر مخصوصاً زمانی صادق بود که آنها با شخصیت‌ های پرخاشگر همذات پنداری می‌ کردند و احساس می‌ کردند که خشونت تلویزیونی در دوران کودکی واقعی است.

این یافته‌ ها نشان می‌ دهد که قرار گرفتن مکرر در خشونت تلویزیونی در سال های اولیه زندگی می‌ تواند تأثیر قدرتمندی بر افراد در طول زمان و در زندگی بزرگسالی آنها داشته باشد.

چرا این موضوع انقدر بحث برانگیز است؟

بنابراین اگر شواهد تحقیقاتی زیادی برای ارتباط بین خشونت رسانه ای و تجاوز در دنیای واقعی وجود دارد، چرا بحث بر سر این موضوع ادامه دارد؟ بخشی از موضوع، یکی از تعریف هاست.

مطالعات اغلب خشونت و پرخاشگری را به روش های بسیار متفاوتی تعریف می کنند و از معیارهای مختلفی برای آزمایش ارتباط استفاده می کنند و تکرار نتایج را دشوار می کند. رسانه‌ هایی که کمترین شباهت را به هر چیزی که واقعاً از طریق تلویزیون، فیلم یا اینترنت مصرف می‌کنند، دارد.

در نتیجه، حتی زمانی که این آزمایش‌ ها دریافتند خشونت رسانه‌ ای باعث پرخاشگری می‌ شود، میزان تعمیم آن به کل جمعیت محدود است.

البته، ساده لوحانه است که فکر کنیم مصرف خشونت رسانه ای هیچ تأثیری روی مردم ندارد اما به نظر می‌ رسد که ممکن است قوی‌ ترین تأثیر نباشد. تأثیر خشونت رسانه ای احتمالاً بر اساس سایر عوامل از جمله ویژگی های شخصیتی، مرحله رشد، تأثیرات اجتماعی و محیطی و زمینه ای که خشونت در آن ارائه می شود، متفاوت است.

همچنین مهم است که بدانیم همه پرخاشگری ها منفی یا از نظر اجتماعی غیر قابل قبول نیستند. یک مطالعه نشان داد که بین قرار گرفتن در معرض خشونت تلویزیونی و افزایش پرخاشگری مثبت یا پرخاشگری که قصد آسیب رساندن ندارد، به شکل شرکت در ورزش های شدید یا تماسی، رابطه وجود دارد.

آیا مصرف رسانه های خشونت آمیز منجر به مشکلات سلامت روان می شود؟

در حالی که روانشناسان بیش از 50 سال است که رابطه بین مصرف رسانه های خشن و افزایش پرخاشگری را مطالعه می کنند، اخیراً برخی توجه خود را به تأثیر خشونت رسانه ای بر نگرانی های سلامت روان معطوف کرده اند.

مصرف رسانه های خشونت آمیز ممکن است منجر به اضطراب شود

مطالعات نشان داده‌ اند که بین قرار گرفتن در معرض خشونت رسانه‌ ای و افزایش اضطراب و این باور که دنیا مکانی ترسناک است، ارتباط وجود دارد. برای مثال، یک تحقیق تجربی نشان داد که نوجوانانی که در معرض یک کلیپ فیلم خشونت‌ آمیز قرار گرفته‌ اند، مضطرب‌ تر از آنهایی هستند که یک کلیپ بدون خشونت را تماشا کرد.

این یافته‌ ها نشان می‌ دهد که مصرف منظم رسانه‌ های خشن می‌ تواند در درازمدت منجر به اضطراب شود.

قرار گرفتن مداوم در معرض رسانه های خشونت آمیز از طریق فناوری ممکن است به سلامت روانی ضعیف تر منجر شود

امروزه خشونتی که در رسانه های خبری نشان داده می شود ممکن است به ویژه بر سلامت روان افراد تأثیر بگذارد. فناوری جدید به این معنی است که رویدادهای خشونت آمیز، از جمله حملات تروریستی، تیراندازی در مدارس و بلایای طبیعی را می توان بلافاصله فیلمبرداری و گزارش کرد و مصرف کنندگان رسانه در سراسر جهان تقریباً بلافاصله از طریق رسانه های اجتماعی یا هشدارهای خبری در تلفن های هوشمند خود و دستگاه های دیگر در معرض این رویدادها قرار خواهند گرفت.

علاوه بر این، به دلیل نیاز به پر کردن یک چرخه خبری 24 ساعته، این در معرض قرار گرفتن احتمالاً شدید و تکرار می شود. مطالعات نشان داده‌ اند که این نوع قرار گرفتن، به‌ ویژه در معرض اقدامات تروریستی، پتانسیل ایجاد افسردگی، اضطراب، واکنش‌ های استرس‌ زا، مصرف مواد و حتی استرس پس از سانحه (PTSD) را دارد.

به علاوه، کسانی که تصاویر بیشتری از یک فاجعه می‌ گیرند، بیشتر احتمال دارد که پیامدهای منفی سلامت روان را تجربه کنند. به عنوان مثال، در مطالعه‌ای که مدت کوتاهی پس از حملات 11 سپتامبر 2001 انجام شد، افرادی که گزارش‌ های خبری تلویزیونی بیشتری در مورد آنچه در هفت روز پس از رویداد اتفاق افتاد مشاهده کردند، نسبت به افرادی که پوشش خبری تلویزیونی کمتری را مشاهده کرده بودند، علائم بیشتری از PTSD داشتند.

چگونه با تأثیر خشونت رسانه ای کنار بیاییم

خشونت همچنان در رسانه ها به تصویر کشیده می شود و برای بیشتر بزرگسالان، تماشای یک فیلم ترسناک یا اکشن خشونت آمیز یا انجام یک بازی ویدیویی خشونت آمیز هیچ ایرادی ندارد تا زمانی که به سلامت روان یا عملکرد روزانه شما آسیب نرساند.

با این حال، اگر احساس می‌ کنید تحت تأثیر خشونت‌ های نمایش‌ داده‌ شده در رسانه‌ ها قرار گرفته‌ اید، به‌ ویژه پس از فاجعه‌ ای که به طور مداوم در اخبار پوشش داده می‌ شود، اولین راه‌حل این است که از تعامل با دستگاه‌ هایی که می‌ توانند منجر به قرار گرفتن در معرض بیشتر شوند، دست بردارید.

این به این معنی است که تلویزیون را خاموش کنید و اگر مکرراً در رایانه یا دستگاه تلفن همراه خود به اخبار نگاه می کنید، تنظیماتی را انجام دهید که می تواند شما را از دیدن تصاویر بیشتر از یک رویداد خشونت آمیز منع کند.

چگونه می توانید به فرزند خود کمک کنید

برای والدینی که نگران قرار گرفتن کودکان در معرض رسانه‌ های خشونت‌ آمیز هستند، راه‌ حل این نیست که کودکان را به طور کلی از استفاده از ابزار خشونت آمیز منع کنند، اگرچه محدود کردن قرار گرفتن در معرض آنها ارزشمند است.

در عوض، والدین باید رسانه های خشونت آمیز را با فرزندان خود مشاهده کنند و سپس در مورد آنچه می بینند صحبت کنند. این به کودکان کمک می‌ کند تا به مصرف‌ کنندگان رسانه‌ ای باهوش تبدیل شوند که می‌ توانند درباره محتوایی که می‌ خوانند، تماشا می‌ کنند و بازی می‌ کنند، انتقادی فکر کنند.

به طور مشابه، زمانی که یک رویداد آزاردهنده مانند تیراندازی در مدرسه اتفاق می‌ افتد، بحث در مورد آن با کودکان ارزشمند است تا آنها بتوانند احساسات خود را ابراز کنند و والدین بتوانند حادثه را در چارچوب احتمال کلی آن قرار دهند.

چه زمانی به دنبال درمان باشیم

اگر یکی از والدین متوجه شود که فرزندشان پس از قرار گرفتن مکرر در معرض خشونت رسانه ای افسرده یا مضطرب به نظر می رسد یا بزرگسالی متوجه شود که سلامت روان او به دلیل مصرف منظم رسانه های خشونت آمیز آسیب دیده است، ممکن است کمک گرفتن از یک متخصص بهداشت روان بسیار مفید باشد.

منبع:

verywellmind

تقویم فارسی اندروید

اضافه کردن دیدگاه

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی