روانشناسی سبك زندگي

چگونه خشونت مجازی به خشونت واقعی تبدیل می شود؟

گروه هایی که خود را از دیگران برتر می دانند از رسانه های اجتماعی به عنوان ابزاری برای توزیع پیام خود استفاده می کنند، جایی که می توانند نفرت خود را به صورت آنلاین القاء کنند و اجازه انتشار خشونت مجازی شان را دارند اما وقتی سخنان آنها به افراد خاصی می رسد، پیام های تنفر آمیز آنلاین می توانند به خشونت واقعی تبدیل شوند.

خشونت مجازی

چندین حادثه در سال های اخیر نشان داده است که وقتی نفرت آنلاین، آفلاین شود می تواند کشنده باشد. وید مایکل پیج، برتری طلب سفید پوست، قبل از قتل شش نفر در معبد سیک ها در ویسکانسین در سال 2012، در فروم های آنلاین فعال بود. رابرت بوورز، متهم به قتل 11 نفر از نمازگزاران مسن در یک کنیسه پنسیلوانیا در ماه اکتبر، در Gab، یک سایت مشابه توییتر که توسط برتری طلبان سفیدپوست استفاده می شود، فعالیت داشته است.

و همین چند هفته پیش، یک مرد 30 ساله که خود را یک ملی گرای سفید پوست توصیف می کرد، به اتهام حمل اسلحه دستگیر شد زیرا خانواده های مربوطه نگران هجوم شدید خشونت های وی بودند از جمله قربانیان کنیسه که حق داشتند. پلیس می گوید این مرد با موورز دوست آنلاین بوده است.

آدام نوفلد، معاون نوآوری و استراتژی می گوید: “من فکر می کنم که عده ای از فناوری به گونه ای استفاده کرده اند که به طرز باورنکردنی در رادیکال سازی مردم موثر بوده است.

نوفلد افزود: “ما نباید اجازه دهیم كه نفرت آنلاین و خشونت مجازی همچنان پابرجا بماند.” “حتی اگر درصد کمی از افرادی که در اینترنت فعال هستند مرتکب جرمی می شوند، این چیزی فراتر از آنچه برای آمریکا و دنیا می خواهیم است.”

خشونت مجازی در بسیاری از مدارس در حال نشان دادن است. سانسور بیشتر جواب نمی دهد.

بر اساس گزارشی در سال 2017، نژادپرستان اکثر قتل های داخلی مربوط به افراط گرایان را در ایالات متحده انجام دادند. آنها مسئول 18 مورد از 34 قتل ثبت شده توسط افراط گرایان داخلی در آن سال بودند.

شانون مارتینز که به مردم کمک می کند گروه های افراطی را ترک کنند گفت: تأثیر اینترنت در پرورش اندیشه های برتری طلبان را نمی توان دست کم گرفت. وی گفت دنیای دیجیتال به برتری گرایان سفیدپوست فضای امنی برای کشف ایدئولوژی های شدید و تشدید نفرت آنها بدون نتیجه می دهد. خشم آنها می تواند تا لحظه ای که در دنیای واقعی منفجر شود، در زیر رادار رشد کند.

مارتینز گفت: “در دنیای واقعی، اگر در مقابل کسی ایستاده اید و سخنی نفرت انگیز می گویید، این احتمال وجود دارد که به شما مشت بزند. در دنیای آنلاین، شما چنین چیزی را ندارید و بدون تهدیدی برای خود به خشونت بیشتری روی می آورید.”

چگونه نفرت گسترش می یابد

ویتنی فیلیپس، استادیار ارتباطات در دانشگاه سیراکیوز گفت: فرهنگ اینترنتی اغلب سخنان تنفر آمیز را به عنوان “ترول” طبقه بندی می کند اما شدت و شرارت این اظهار نظرها در سال های اخیر به چیزی بسیار شوم تبدیل شده است. غالباً، هدف این نظرات افراد رنگین پوست، زنان و اقلیت های مذهبی است که تا زمانی که سیستم عامل های رسانه های اجتماعی در مورد آزار و اذیت آنلاین و حملات نفرت انگیز هستند، بسیاری خواستار اقدام شرکت های فناوری برای مهار آنها شده اند.

فیلیپس امسال گزارشی منتشر کرد که چگونگی انتشار پیام های گروه های آنلاین را توسط گروه های گسترش دهنده نفرت تجزیه و تحلیل می کند، گفت: “هرچه بیشتر در پشت “ترولینگ” پنهان شوید، بیشتر می توانید برتری سفیدپوستان را در جریان اصلی داشته باشید.

فیلیپس توصیف کرد که چگونه گروه های برتری طلب سفیدپوست ابتدا در جوامع آنلاین مانند 4chan نفوذ می کنند، جایی که ترول زدن یک سنت است اما پیام های آنها در 4chan پس از Gamergate، لحظه شریرانه تری به خود گرفت، بحث و جدال اینترنتی که در سال 2013 با بحث در مورد افزایش تنوع در بازی های ویدیویی آغاز شد و به یک جنگ فرهنگی کامل تبدیل شد.

فیلیپس گفت هنوز مشخص نیست که چه تعداد از افراد از طریق 4chan رادیکال شده اند اما این محتوای نفرت انگیز مانند ویروس به سایت های اصلی مانند فیس بوک، توییتر و اینستاگرام از طریق میم های به اشتراک گذاشته و بازتوییت ها منتقل می شود، جایی که آنها مخاطبان بسیار بیشتری را جذب می کنند.

بر خلاف گذشته، گروه های افراطی با ارائه جریان بی پایان تبلیغات نفرت آمیز به توده ها، می توانند به سرعت پیام های خود را عادی کنند.

نوفلد گفت: “یکی از چیزهای مهم آنلاین که تغییر می کند این است که به مردم اجازه می دهد ببینند دیگران از کلمات، نفرین ها و عقاید نفرت انگیز استفاده می کنند و این موارد عادی می شوند.” “هنجارها قدرتمند هستند زیرا بر رفتارهای افراد تأثیر می گذارند. اگر جریانی از بی حجابی ها را می بینید، به شما این احساس را می دهد که همه چیز این روزها قابل قبول تر است.”

در حالی که فیس بوک و توییتر سیاست های رسمی منع سخنان نفرت انگیز را دارند، برخی از کاربران می گویند که به شکایات آنها اغلب اهمیتی داده نمی شود.

آدریانا ماتاموروس فرناندز، مدرس دانشگاه فناوری کوئینزلند در استرالیا که گسترش نژادپرستی و نفرت پراکنی در زمینه اجتماعی را مطالعه می کند، گفت: “شما سیاست هایی دارید که ساده به نظر می رسند اما وقتی [سخنان نفرت آمیز] را برجسته می کنید، خط مشی های سیستم عامل را نقض نمی کند.”

روشیکا بودراجا نماینده فیس بوک گفت: فیس بوک گفتار نفرت آمیز را “حمله مستقیم” به کاربران بر اساس “ویژگی های محافظت شده” از جمله نژاد، قومیت، منشأ ملی، گرایش جنسی و هویت جنسیتی می داند.

سیاست رسمی توییتر همچنین بیان می کند که متعهد به مبارزه با سوء استفاده آنلاین است.

راکی وان سخنگوی توییتر در یک ایمیل گفت: “ما یک تیم جهانی داریم که به طور شبانه روزی برای بررسی گزارشات خشونت مجازی و کمک به اجرای مداوم قوانین ما کار می کنند.”

هر دو سیستم عامل برای اجرای قوانین علیه خشونت مجازی اقدام کرده اند. نویسنده میلو یاننوپولوس در سال 2016 در توییتر توقیف شد زیرا وی رهبری یک کارزار نژادپرستانه علیه لزلی جونز بازیگر “شکارچیان روح” را بر عهده داشت. در ماه آگوست، فیس بوک الکس جونز را به دلیل نقض سیاست گفتار نفرت آمیز خود از سیستم عامل خود منع کرد. ماه بعد، توییتر نیز او را ممنوع کرد.

این قوانین حتی اگر رعایت شوند نیز ممکن است کوتاه بیایند. کاربرانی که به دلیل نقض خط مشی دسترسی شان ممنوع است به راحتی می توانند حساب جدیدی باز کنند و در حالی که فناوری ها برای تعدیل سخنان تنفر آمیز مبتنی بر متن وجود دارد، نظارت بر پست های مبتنی بر تصویر، مانند آنهایی که در اینستاگرام وجود دارد، پیچیده تر است. در فیس بوک، جایی که برخی گروه ها خصوصی هستند، برای افرادی که گروه های نفرت را ردیابی می کنند، دشوارتر است که ببینند چه اتفاقی می افتد.

نوفلد گفت: “شرکت های فناوری” خیلی آهسته درک کرده اند که سیستم عامل های آنها در رادیکال سازی مردم تأثیرگذار است و آنها درگیر پیشرفت زیادی هستند.” “حتی اگر آنها مایل به انجام هر کار ممکن باشند، این یک جنگ سخت است اما این یک جنگ سخت است که باید پیروز شویم. ”

یادگیری از گذشته

در حالی که امروزه گفتار نفرت آمیز و خشونت مجازی به صورت آنلاین گسترش می یابد، روش های مورد استفاده این گروه های گسترش دهنده نفرت چیز جدیدی نیست. استیون لوکرت، متصدی موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده که تمرکز خود را بر روی تبلیغات نازی ها گذاشته است، گفت: مسیر رادیکال سازی همان راهی است که نازی ها در اوایل قرن 20 از آن استفاده کردند.

لوكرت گفت: “مبلغان ماهر می دانند كه چگونه با احساسات مردم بازی كنند.” “شما بر ترس مردم از اینکه سبک زندگی آنها از بین می رود تمرکز می کنید و از این تبلیغات برای انتشار ترس استفاده می کنید. و اغلب، این می تواند بسیار موفقیت آمیز باشد.”

نازی ها قدرت خود را با سخنان آشکارانه خشن و آدم کش که اکنون با آلمان نازی در ارتباط است آغاز نکردند. این اتفاق با كاوش های مكرر و آرام بیشتر مردم یهود كه بر ترس از كلیشه های قومی استوار بود، آغاز شد. آنها برای پخش پیام های غیرانسانی خود از رادیو یعنی “اینترنت آن زمان” استفاده کردند.

لوكرت گفت: “آنها این شرایط بی تفاوتی نسبت به اوضاع اسرائیل و یهودیان را ایجاد كردند و این یكی از عوامل هولوكاست بود.” “کسی لازم نبود از یهودیان متنفر باشد اما اگر آنها بی تفاوت بودند، این اغلب آن چیزی بود که لازم داشتند.”

لوكرت می گوید: پادزهر این است كه مردم از سخنان نفرت آمیز مصون نمانند.

لوکرت گفت: “مهم نیست که بی تفاوت یا ناظری منفعل باشید.” “مردم باید در برابر نفرت بایستند و عقب ننشینند و کاری انجام ندهند.”

منبع:

washingtonpost

تقویم فارسی اندروید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

کانال یوتوب چی با چی

مطالب پیشنهادی