انرژی مثبت سبك زندگي

جستجوی روزنه امید در طول همه گیری ویروس کرونا

تقویم روز به روز پیش می رود. اگرچه همه گیری یک شبه از بین نمی رود اما سال در حال تغییر امید جدیدی را نشان می دهد که به زودی همه گیری ویروس کرونا پایان می یابد. شما چگونه در این زمان وحشتناک فکر می کنید؟ من سعی می کنم خوشبین باشم و به دنبال روزنه امید هستم.

روزنه امید

نیاز به روزنه امید

اثرات COVID-19 مردم را در سراسر جهان تکان داده است. قلب من برای کسانی که عزیزان خود را از دست داده اند – به ویژه کسانی که نتوانسته اند آخرین خداحافظی خود را با عزیزان شان داشته باشند یا بستگان داغدار خود را در آغوش بگیرند – می سوزد. در زمان های عادی ما خداحافظی های نهایی را بدیهی می دانیم اما اکنون اینگونه نیست.

دیدن دوستان بیکار و صاحبان مشاغل کوچک که برای همیشه کار خود را تعطیل می کنند دردناک است. ای کاش می توانستم به همه اطمینان دهم که زندگی به حالت عادی باز می گردد اما می دانم که برخی از مشاغل هرگز بازگشایی نمی شوند و برخی از زندگی ها هرگز مانند سابق نخواهند بود.

سال 2020 از جهات مختلف افتضاح بود اما بدترین سال زندگی من نبوده است. اگر مجبور باشم بدترین ده سال زندگی ام را رتبه بندی کنم، سال 2020 حتی در این لیست قرار نمی گیرد. آن دهه مملو از آسیب های پزشکی، درد مزمن، ناباروری، از دست دادن شغل، وضعیت نامناسب سلامتی مادرم و یک همکار دیوانه بود که به شوهرم حمله فیزیکی کرد و از دست دادن شرکت ما هم بود.

تا کنون، من و خانواده ام هیچ اثر مخربی از COVID-19 نداشته ایم. ما نه به ویروس مبتلا شده ایم و نه کسی را به آن مبتلا کرده ایم. بچه های من دلتنگ مدرسه هستند من و شوهرم دلمان برای دیدن دوستان و همکارانمان تنگ شده است و همه ما برای در آغوش گرفتن افراد خارج از خانواده نزدیک خود حسرت می خوریم اما در کل ما سال 2020 را تقریباً بدون آسیب گذرانده ایم.

من با کسانی که در حال حاضر سختی را تجربه می کنند همدلی می کنم. من سال های دردناک و دلخراش زیادی را در زندگی ام تجربه کرده ام و می دانم که رنج کشیدن چه حسی دارد.

من همچنین اهمیت جستجو برای روزنه امید را درک می کنم. در میان تاریکی به دنبال نور می گردم.

جستجوی روزنه امید

فردریش نیچه یکبار گفت: “آنچه ما را نمی کشد ما را قوی تر می کند.” من صادقانه می گویم مطمئن نیستم که این کاملا درست باشد.

من بسیاری از رویدادهای آسیب زا را تجربه کرده ام که باعث می شود احساس تنهایی، ناراحتی و اضطراب کنم. به جای اینکه بعد از پایان کار خود را قوی تر از همیشه احساس کنم، احساس شکست، اضطراب و ضعف کردم. آسیب های پزشکی من بیش از یک دهه پیش رخ داد اما مراجعه به پزشک هنوز مرا نگران و هراسان می کند.

قدرت ممکن است ناشی از آن لحظات خارق العاده نباشد اما قطعاً به دنبال آن می آید. چه بخواهم و چه نخواهم، هر برخورد دشواری درباره من به من آموخت و بسیاری از آن تجربیات مسیر پیش بینی شده من در زندگی را برای همیشه تغییر داد.

ممکن است بعد از هر رویدادی احساس قدرتمندی نکنم اما احساس متفاوتی دارم. جستجوی روزنه امید در طول و پس از وقایع وحشتناک به من کمک می کند تا دیدگاه و تمرکزم را تغییر دهم.

دیدن چیزهای خوب در یک رویداد بد آسان نیست اما این روزنه ها می توانند امید و آرامش را در مواقع ناامید کننده ایجاد کنند.

شاید در حال حاضر جستجوی چیزهای خوب کاملاً غیرممکن به نظر برسد. این کاملاً قابل درک است و نباید برای داشتن چنین احساسی به خودتان سخت گیرید.

کنار آمدن با سختی و مسائل منفی که شما را تحت فشار قرار می دهد، چالش برانگیز است اما اگر می توانید قدرت خود را جمع کنید، سعی کنید به دنبال چراغ های روشن باشید و برای کمک به شما در دید خوب به دنبال پشتیبانی هم باشید. ما اغلب نیاز داریم که دیگران در تاریکی به روشنایی های موجود اشاره کنند.

کووید 19

عبور از سنگینی رویدادهای منفی

بدون اتفاقات نامطلوب زندگی من، مطمئن نیستم که اتفاقات خوب را تشخیص دهم. وقتی همه چیز وحشتناک است، باعث می شود از کوچکترین هدایایی که زندگی می تواند ارائه دهد قدردانی کنم. وقتی همه چیز خوب پیش می رود، کنار گذاشتن آن گنجینه های کوچک آسان است.

در طول این همه گیری کرونا و پس از دوران سخت دیگر در زندگی، من کوچکترین درخشش خوب را جستجو می کردم. من خوشحالم که همیشه توانسته ام حداقل یکی را پیدا کنم.

هنگامی که من از درد های مزمن رنج می بردم، شوهرم آنجا بود تا از من حمایت کند. به جای بازگشت به کار پس از از دست دادن شغل، از این فرصت استفاده کردم و مادری خانه دار شدم. بعد از اینکه شرکت خود را از دست دادیم، من و شوهرم بر آرامش یکدیگر و یادگیری بحث در مورد خواسته ها و نیازهای خود تمرکز کردیم.

هر بار که اتفاق وحشتناکی رخ می داد، من طرز فکر خود را تغییر می دادم و شروع به مشاهده روشن تر مسیر می کردم. این تغییرات یک شبه اتفاق نیفتاد سالها طول کشید تا کاملاً درک شود بنابراین برای یک تغییر یک شبه برنامه ریزی نکنید.

ارزیابی مجدد انتخاب های زندگی

لحظات بد بیش از هر چیز به من آموخت که انتخاب های زندگی خود را دوباره ارزیابی کنم. پس از تجربه موانع بزرگ پزشکی، تصمیم گرفتم زندگی خود را در یک اتاقک تلف نکنم. پس از مبارزه با ناباروری، من تصمیم گرفتم که در خانه بمانم.

وقتی همه گیری شروع شد، من شروع کردم به پرسیدن همان سوالاتی که قبلاً بارها پرسیده ام. چه چیزی مرا خوشحال می کند؟ چه کسی را می خواهم ملاقات کنم؟ می خواهم با اوقات فراغتم چکار کنم؟

من سوالات جدیدی را نیز اضافه کردم. در زمان COVID-19 چه چیزی را از دست می دهم؟ قبل از کرونا چه می کردم که دیگر نمی خواهم انجام دهم؟

چنین لحظاتی می تواند ما را مجبور کند که دکمه مکث را فشار دهیم تا منطقی تر زندگی کنیم. ممکن است نتوانید شغل خود را تغییر دهید اما همچنان می توانید از خود بپرسید که ترجیح می دهید چه کاری انجام دهید. اهداف شما چیست و اگر دیگر نمی خواهید کار کنید چگونه می توانید آماده آن شوید؟

آیا به کمد پر از لباسی که نمی پوشید خیره شده اید؟ آیا دلتان برای پوشیدن آنها تنگ شده است یا خودتان را در خانه ای با وسایلی که نیاز ندارید گرفتار کرده اید؟

وقتی همه چیز تمام شد، فقط طبق معمول به زندگی باز نگردید. اکنون وقت بگذارید و از خود بپرسید که از زندگی چه می خواهید و به چه چیزی نیاز دارید.

تلاش برای همدلی

سرزنش دیگران به خاطر شرایط زندگی آسان است اما ما همیشه نمی توانیم موفقیت مالی خود را کنترل کنیم. تعداد کمی از مردم می توانند طوفان مالی مانند این را پشت سر بگذارند. حتی باهوش ترین افراد از نظر مالی احتمالاً برای این طوفان ساله آمادگی نداشتند.

قبل از مشکلات پزشکی ام، به کسانی که از درد مزمن رنج می بردند فکر نمی کردم. نمی توانستم دنیایی را تصور کنم که مردم در آن از خواب با درد بیدار می شوند. وقتی که با درد زندگی می کردم، به راحتی توانستم بفهمم که چگونه کارهای روزمره برای افراد دارای معلولیت چالش برانگیز است.

جهان در حال حاضر پر از افرادی است که در حال مبارزه هستند. لطفاً تمام تلاش خود را بکنید تا خودتان را جای آنها بگذارید. حتی اگر پول خود را پس انداز کرده اید، هنوز شغل خود را دارید و خوشحال هستید که در رفت و آمد نیستید. تصور کنید اگر شرکت شما درهای خود را بست، کارفرمای شما موقعیت شما را حذف کرد یا عزیزان شما بیمار و در حال مرگ بودند چه می کردید.

همیشه اتفاقات بد برای افراد خوب می افتد. دفعه بعد که کسی رنج می برد، سعی کنید او را بر اساس انتخاب هایش قضاوت نکنید. سعی کنید تشخیص دهید که بسیاری از ما در شرایط سخت زندگی خود قرار داریم.

همه گیری ویروس کرونا

روزنه امید از سال 2020

بنابراین همه گیری به من چه آموخت؟ در اینجا روزنه امید من از سال 2020 آمده است. مواردی که باید از این به بعد توجه بیشتری به آنها داشته باشم و فضای بیشتری برای آنها ایجاد کنم.

جوامع محلی فوق العاده ارزشمند هستند

این بیماری همه گیر به من کمک کرد ارزش جامعه خود را بشناسم. دلم برای برخورد با همسایه ها در باشگاه بدنسازی و خواربارفروشی تنگ شده است.

وقتی در صف مدارس پسرانم می نشینم یا در زمین بازی با دوستان صحبت می کنم، دلم برای مکالمات کوتاه تنگ می شود. از همه بدتر، دلم برای دیدن لبخند مردم تنگ شده است. باورش سخت است که من لبخند را امری عادی می دانستم اما اکنون با ماسک دیگر لبخندی دیده نمی شود.

هر چند وقت یکبار با شخصی که می شناسیم برخورد می کنیم. هر یک از ما عقب می رویم تا فاصله اجتماعی را حفظ کنیم و فقط چند لحظه گپ بزنیم. زندگی ما در حال حاضر بسیار متفاوت است در جستجوی چهره های آشنا در دنیایی هستم که احساس آشنایی ندارد.

همه نیاز به حمایت دوستان یا بستگان دارند

امسال با دوستان و اعضای خانواده تماس گرفتم تا فقط سلام کنم. قبل از COVID-19، من اغلب با عموی هفتاد و چهار ساله ام تماس نمی گرفتم. حالا من هر ماه با او تماس می گیرم تا با او گفتگو کنم و او را بررسی کنم.

هفته ای یکبار، یک ایمیل می زنم تا به کسی که مدتی است او را ندیده ام سلام کنم. من همچنین Google Meets را نصب کردم و اخیراً درخت کریسمس کوچکی را برای دوستی که تعطیلات را بدون خانواده جشن می گرفت، کنار گذاشتم.

من و شوهرم خوش شانس هستیم که در این دوران سخت یکدیگر را داریم. ما می دانیم که بسیاری از رنج ها به تنهایی تحمل می شوند. چند تن از دوستان و آشنایان به من گفته اند که چقدر از تماس های تلفنی و ایمیل های من قدردانی می کنند، بنابراین وقتی همه چیز تمام شد، به تماس خود ادامه خواهم داد.

تماس فیزیکی جهان را به مکان بهتری تبدیل می کند

این هفته گذشته من امیدوارم آخرین کریسمس با فاصله اجتماعی را جشن بگیرم. با ماشین به خانه پدر و مادرم رفتم، جایی که من و بچه هایم در فاصله چند متری با آنها نشسته بودیم و هدایایی را در حیاط جلویی باز کردیم.

همیشه عجیب است که پدر و مادرم را ببینم و آنها را در آغوش نگیرم. چه کسی می دانست که همه ما بغل کردن را آرزو کنیم؟

ما باید برای خانواده خود وقت بگذاریم

زمان در سال 2020 همه معنی خود را از دست داده است. بدون نیاز به بیدار شدن برای مدرسه، عجله برای کار، رانندگی برای رسیدن به تمرینات یا حضور در رویدادها، روزها در یک جریان پیوسته رویدادها تمام می شوند. بعضی صبح ها یادم نمی آید چه روزی از هفته است. به سراغ تقویم می روم تا آن را بررسی کنم و مطمئن شوم.

این ممکن است وحشتناک به نظر برسد اما سال 2020 برای ما بد نبوده است. من و شوهرم، بچه هایم به خاطر اینکه جایی برای رفتن نداشتیم، زمان زیادی را با یکدیگر گذراندیم. ما ساعت های بی شماری را صرف چرت زدن روی مبل، پختن شام، پیاده روی، دوچرخه سواری و نشستن کنار آتش در حیاط جلویی کرده ایم. ما حتی هفته گذشته چرخ های تمرین را از روی دوچرخه بچه پنج ساله ام بیرون کشیدیم!

نه گفتن اشکالی ندارد

من از سرعت آهسته ای که زندگی در حال حاضر ارائه می دهد لذت بردم. من از اهمیت نه گفتن به رویدادهایی که نمی خواهیم در آنها شرکت کنیم یا فعالیت هایی که ترجیح می دهیم انجام ندهیم، استقبال می کنم. امیدوارم بتوانم در آینده به این ایدئولوژی پایبند باشم.

زمان مهم است بنابراین نباید آن را هدر دهیم

این بیماری همه گیر باعث شده است که بفهمم چقدر زمان را برای اشتباه کردن هدر داده ام.

وقتی زندگی به حالت عادی برگردد، من دیگر زمان را بدین شکل تلف نمی کنم. من می خواهم وقت خود را عاقلانه تر با ایجاد فضایی برای نوشتن، ورزش کردن و لذت بردن از علاقه های خود صرف کنم. من سرگرمی هایم را در مورد سایر فعالیت ها متمرکز می کردم اما می خواهم برعکس زندگی کنم. از این به بعد، من می خواهم زمان خود را در جایی که اهمیت دارد متمرکز کنم.

سال 2020 برای شما چگونه گذشت؟ آیا امسال توانسته اید روزنه امید را جستجو کنید؟ اگر چنین است، چه چیزی کشف کرده اید؟

منبع:

onefrugalgirl

تقویم فارسی اندروید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

کانال یوتوب چی با چی

مطالب پیشنهادی