بیماری ها سلامت

همه چیز درباره کم کاری تیروئید و رژیم غذایی مناسب برای آن

تقویم فارسی اندروید

تقریباً 5 درصد از جمعیت بالای 12 سال ایالات متحده به نوعی از کم کاری تیروئید (تیروئید کم کار) مبتلا هستند و برخی برآوردها نشان می دهد که تا 40 درصد از جمعیت حداقل از سطحی از کم کاری تیروئید رنج می برند.

زنان – به ویژه زنان مسن – مستعدترین گروه برای ابتلا به کم کاری تیروئید هستند. افرادی که مسن هستند یا سایر بیماری های خودایمنی موجود مانند دیابت نوع 1، آرتریت روماتوئید و بیماری سلیاک دارند نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

تغییرات در متابولیسم، عملکرد قلب، هضم، انرژی، اشتها، خواب یا خلق و خوی شما حتی رشد مو، پوست و ناخن شما، همگی می توانند ناشی از کم کاری تیروئید باشند.

با این حال، تشخیص کم کاری تیروئید حکم قطعی نیست! راه های زیادی برای درمان طبیعی کم کاری تیروئید از طریق برنامه غذایی کم کاری تیروئید و سایر درمان های طبیعی وجود دارد. در ادامه بیاموزید که چگونه سفر تحول سلامت خود را آغاز کنید.

کم کاری تیروئید

کم کاری تیروئید چیست؟

کم کاری تیروئید شرایطی است که در آن غده تیروئید کم کار است و به درستی هورمون های تیروئید را نمی سازد یا ترشح نمی کند. غده تیروئید به طور معمول بسیاری از هورمون های حیاتی را آزاد می کند که از طریق جریان خون حرکت می کنند تا به گیرنده های موجود در سراسر بدن برسند. بنابراین اختلال در عملکرد تیروئید می تواند باعث مشکلات سلامتی گسترده و قابل توجه شود.

تیروئید غده کوچکی است که در پایه گردن شما قرار دارد و گاهی اوقات به شکل پروانه توصیف می شود. در همین حال، در پایه مغز غده هیپوفیز قرار دارد که هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) را ترشح می کند. TSH باعث می شود تیروئید تیروکسین، هورمون اصلی تیروئید، تولید و آزاد کند.

تفاوت بین پرکاری تیروئید و کم کاری تیروئید شامل فعالیت تیروئید است. در حالی که کم کاری تیروئید به معنای کم کاری تیروئید است، پرکاری تیروئید زمانی رخ می دهد که غده تیروئید بیش از حد فعال شود.

علائم

تیروئید به عنوان “غده اصلی” در نظر گرفته می شود. علاوه بر تولید هورمون‌ های حیاتی، به کنترل فرآیند تبدیل مواد مغذی از غذا به انرژی قابل استفاده بدن کمک می‌ کند. از آنجایی که تیروئید نقش مهمی در متابولیسم شما ایفا می کند، اختلال در عملکرد تقریباً بر هر قسمت از بدن، از جمله سطوح انرژی و توانایی شما برای سوزاندن کالری تأثیر می گذارد.

هورمون های کلیدی تولید شده توسط تیروئید همچنین به کبد کمک می کنند تا کلسترول را که در جریان خون گردش می کند، تجزیه کند. تیروئید همچنین می تواند آنزیم هایی را که برای کنترل سطح چربی تری گلیسیرید مورد نیاز است را تحریک کند. به همین دلیل است که تغییرات در عملکرد تیروئید منجر به مشکلات قلبی می شود.

سایر اثرات قابل توجه کم کاری تیروئید شامل بدخلقی و متابولیسم کند است. اساساً، هنگامی که تیروئید شما کم کار است، متابولیسم شما کند می شود که ممکن است به این معنی باشد که همیشه احساس خستگی می کنید یا برای کاهش وزن تلاش می کنید.

خلق و خوی شما به ویژه مستعد تغییرات در سطح هورمون است، بنابراین برخی از افراد مبتلا به کم کاری تیروئید با افسردگی، اضطراب، مشکل در داشتن خواب خوب و ایمنی پایین دست و پنجه نرم می کنند. غده تیروئید به تنظیم پیام رسان های شیمیایی به نام انتقال دهنده های عصبی کمک می کند که احساسات و سیگنال های عصبی شما را کنترل می کنند. به همین دلیل است که تیروئید نامتعادل می تواند به معنای تغییرات شدید عاطفی باشد.

برخی از شایع ترین علائم هشدار دهنده کم کاری تیروئید عبارتند از:

  • خستگی
  • افسردگی و اضطراب
  • افزایش وزن
  • ناباروری
  • گواتر (گره هایی در قاعده گردن که گاهی با سفتی در گلو، سرفه یا تورم همراه است)
  • احساس سرما
  • یبوست
  • درد و حساسیت عضلانی
  • مشکلات کلیوی
  • سفتی و تورم در مفاصل
  • ریزش مو
  • پوست زبر و ترک خورده
  • مشکل در تنفس
  • تغییرات در چرخه قاعدگی
  • بیشتر اوقات سرماخوردگی یا آنفولانزا به دلیل عملکرد ضعیف سیستم ایمنی است.

برای اینکه بفهمید به کم کاری تیروئید مبتلا هستید یا خیر، پزشک آزمایش خون را برای بررسی سطوح هورمون های معروف به T4 (تیروکسین) و TSH انجام می دهد. زمانی که TSH بالا باشد، کم کاری تیروئید در آزمایش تیروئید شما تشخیص داده می شود.

گاهی اوقات، TSH می تواند بالا باشد اما تیروئید هنوز به اندازه کافی هورمون تولید می کند. این وضعیت به عنوان کم کاری تیروئید تحت بالینی (یا خفیف) شناخته می شود.

کم کاری تیروئید خفیف معمولاً در مرحله اولیه است. اگر رژیم کم کاری تیروئید اتخاذ نشود و تغییراتی در سبک زندگی ایجاد نشود، می تواند به کم کاری تیروئید تبدیل شود.

وقتی این وضعیت اصلاح نشود، واکنش‌ های خودایمنی شدیدتری ممکن است رخ دهد. این می‌ تواند باعث بدتر شدن مشکلاتی مانند اختلال در عملکرد مغز، ناباروری، بارداری ناسالم، چاقی، عوارض قلبی و درد مفاصل شود.

یکی دیگر از علائمی که باید از آن آگاه بود، ندول های تیروئید است که تجمع سلول ها در تیروئید و ایجاد یک توده غیر طبیعی به شمار می رود. بیشتر گره های تیروئید خطرناک نیستند اما برخی از آنها با گذشت زمان سرطانی می شوند. اگر پزشک شما مشکوک به ندول های تیروئیدی باشد، باید آنها را برای بررسی سلول های سرطانی مورد ارزیابی قرار دهد.

برای بیماران مبتلا به سرطان تیروئید، یک روش معمول درمان مرسوم به نام ید رادیواکتیو شناخته می شود. از آنجایی که تیروئید بیشتر محتوای آهن بدن شما را جذب می کند، این اشعه متمرکز قرار است با موفقیت بیشتر سلول های تیروئید بیمار را بدون آسیب رساندن به سلول های دیگر بدن از بین ببرد.

عوارض کم کاری تیروئید

در برخی موارد، افرادی که تیروئید بسیار کم کار دارند ممکن است به کما میکسدم که با کاهش وضعیت ذهنی، هیپوترمی و کند شدن بسیاری از اندام های داخلی مشخص می شود، دچار شوند. اگر شما یا کسی که می‌ شناسید مشکلات شدید تیروئید دارد و شروع به نشان دادن بی‌ حالی یا بی‌ حالی شدید کردید، فوراً به دنبال مراقبت‌ های فوری پزشکی باشید.

کما میکسدم نادر است و اغلب در افراد مسن و زنان به ویژه در ماه های زمستان رخ می دهد. به طور کلی، این بیماری نتیجه کم کاری تیروئید تشخیص داده نشده و یا درمان نشده است و در صورت عدم درمان می تواند کشنده باشد.

کم کاری تیروئید در بیماران کلیوی بسیار شایع است. در یک مطالعه در مورد غدد درون ریز، دیابت و چاقی، شواهد نشان می دهد که کم کاری تیروئید یک عامل خطرساز برای بیماری مزمن کلیوی (CKD)، پیشرفت CKD و حتی خطر مرگ بالاتر در بیماری کلیوی است.

درمان های مرسوم

گزینه های معمول درمان کم کاری تیروئید عمدتاً دارویی هستند. داروهای ضد تیروئید متیمازول (تاپازول) یا پروپیل تیواوراسیل (PTU) معمولاً تجویز می شوند. این داروها به جلوگیری از توانایی تیروئید برای ساختن هورمون کمک می کنند.

گاهی اوقات ید رادیواکتیو نیز تجویز می شود. یک داروی خوراکی که توسط سلول های تیروئید پرکار جذب می شود، به این سلول ها آسیب می رساند و اندازه تیروئید شما را کاهش می دهد در حالی که سطح هورمون تیروئید به آرامی کاهش می یابد. این کار می تواند تیروئید را از بین ببرد و در نتیجه کم کاری تیروئید را متوقف کند.

اگر این درمان را دریافت می کنید، برای حفظ سطح طبیعی هورمون باید از داروهای هورمون تیروئید استفاده کنید.

مسدود کننده های بتا همچنین می توانند برای متوقف کردن تأثیر هورمون های تیروئید بر بدن و کمک به کنترل علائم استفاده شوند. از آنجایی که آنها سطح هورمون را تغییر نمی دهند، اغلب با گزینه های دیگر برای درمان کم کاری تیروئید همراه می شوند.

برداشتن تیروئید از طریق جراحی یا تیروئیدکتومی نیز یک گزینه است. همچنین به این معنی است که مکمل های تیروئید برای بقیه عمر شما برای نرمال نگه داشتن سطح هورمون ها استفاده شود.

خطرات عوارض جانبی این درمان ها قابل توجه است، بنابراین بسیار مهم است که با پزشک خود صحبت کنید و علائم خود را به دقت زیر نظر داشته باشید. در همین حال، پیروی از رژیم کم کاری تیروئید نیز می تواند به کاهش علائم کمک کند.

علل بالقوه

1. اختلالات التهابی تیروئید

شایع ترین علت کم کاری تیروئید در کشورهای توسعه یافته وضعیتی به نام تیروئیدیت هاشیموتو است. این یک اختلال غدد درون ریز خود ایمنی است که زمانی رخ می دهد که تیروئید ملتهب می شود. وقتی فردی به هاشیموتو مبتلا می شود، بدن او اساساً با تولید آنتی بادی هایی شروع به حمله به خود می کند که سعی در تخریب غده تیروئید دارند.

چرا این اتفاق می افتد؟ سیستم ایمنی به اشتباه فکر می‌ کند که سلول‌ های تیروئید بخشی از بدن نیستند، بنابراین سعی می‌ کند قبل از اینکه باعث آسیب و بیماری شوند، آنها را حذف کند.

مشکل این است که این باعث التهاب گسترده می شود که می تواند منجر به مشکلات مختلفی شود. به گفته دکتر داتیس خرازیان، 90 درصد افراد مبتلا به کم کاری تیروئید، هاشیموتو دارند که به مرور زمان غده تیروئید را ملتهب می کند اما این تنها علت کم کاری تیروئید نیست.

2. رژیم غذایی نامناسب (به خصوص رژیمی که فاقد ید و سلنیوم است)

رژیم غذایی با غذاهای غنی از مواد مغذی، به ویژه ید و سلنیوم (که مواد معدنی کمیاب و برای عملکرد تیروئید حیاتی هستند)، خطر ابتلا به اختلالات کم کاری تیروئید را کاهش می دهد. غده تیروئید برای تولید سطوح کافی از هورمون های تیروئید به سلنیوم و ید نیاز دارد.

این مواد مغذی نقش های محافظتی دیگری نیز در بدن دارند. به عنوان مثال، کمبود شدید سلنیوم بروز تیروئیدیت را افزایش می دهد زیرا فعالیت آنتی اکسیدانی بسیار قوی به نام گلوتاتیون را متوقف می کند که به طور معمول التهاب را کنترل می کند و با استرس اکسیداتیو مبارزه می کند.

رعایت رژیم تیروئید تضمین می کند که مقدار مناسبی از سلنیوم و ید را در رژیم غذایی خود دریافت کنید.

3. عدم تعادل هورمونی

در برخی موارد نادر، به دلیل اینکه غده هیپوفیز هورمونی به نام TSH می سازد که سطح هورمون های پمپ شده از تیروئید را کنترل می کند، مشکل در غده هیپوفیز می تواند باعث تغییراتی در عملکرد تیروئید شود.

4. التهاب روده (سندرم نشتی روده)

محیط ناسالم روده می تواند به کمبود مواد مغذی و افزایش فعالیت خود ایمنی در بدن کمک کند. حساسیت های غذایی یا آلرژی، از جمله حساسیت به گلوتن و لبنیات، می تواند باعث التهاب روده شود. از دیگر دلایل آسیب روده می توان به سطوح بالای استرس، اضافه بار سموم ناشی از رژیم غذایی و محیط و عدم تعادل باکتری ها اشاره کرد.

هنگامی که نشتی روده رخ می دهد، ذرات کوچکی که به طور معمول در داخل روده به دام افتاده اند، از طریق منافذ ریز در دیواره روده شروع به نشت به جریان خون می کنند که باعث ایجاد یک آبشار خودایمنی و یک سری علائم فعال می شود.

5. ژنتیک

اگرچه خیلی شایع نیست اما گاهی اوقات نوزادان با اختلال عملکرد غده تیروئید، یک بیماری ژنتیکی به نام کم کاری مادرزادی تیروئید متولد می شوند. برخی از شواهد نشان می‌ دهند که افراد در صورت داشتن یکی از اعضای نزدیک خانواده مبتلا به بیماری خودایمنی، بیشتر در معرض ابتلا به کم‌کاری تیروئید هستند.

طبق اعلام موسسه ملی بهداشت، احتمال کم کاری مادرزادی تیروئید بسیار کم است و از هر 4000 نوزاد تنها 1 نوزاد با اختلال تیروئید متولد می شود.

6. بارداری

در طول بارداری یا بعد از آن، اگرچه دقیقاً مشخص نیست چرا، برخی از زنان شروع به تولید سطوح بسیار بالایی از هورمون های تیروئید می کنند و به دنبال آن کاهش بسیار سریعی رخ می دهد. این وضعیت به عنوان تیروئیدیت پس از زایمان شناخته می شود. علائم اغلب در عرض 12 تا 18 ماه ناپدید می شوند اما می توانند به کم کاری تیروئید دائمی نیز منجر شوند.

7. تداخلات برخی داروها

به نظر می رسد داروهای خاص اغلب منجر به ایجاد تیروئید کم کار می شود. رایج ترین آنها شامل داروهایی برای درمان سرطان، مشکلات قلبی و برخی بیماری های روانپزشکی است.

8. سطوح بالای استرس عاطفی

استرس بر هورمون ها تأثیر می گذارد و عنوان شده است که التهاب را بدتر می کند. استرس می تواند سطح کورتیزول و آدرنالین را افزایش دهد که عملکرد انتقال دهنده های عصبی را مختل می کند و علائم بیماری تیروئید را بدتر می کند. اینها شامل سطوح پایین انرژی، خلق و خوی ضعیف، تمرکز کم، اختلال اشتها و افزایش وزن و ناتوانی در داشتن خوابی آرام می شود.

9. کم تحرکی و ورزش نکردن

ورزش و رژیم غذایی سالم برای کنترل استرس مزمن و مدیریت عملکرد عصبی مرتبط با هورمون مهم هستند. تحقیقات نشان می‌ دهد افرادی که به طور منظم ورزش می‌ کنند معمولاً خواب بهتری دارند، بهتر با استرس مقابله می‌ کنند و اغلب وزن سالم‌ تری دارند که همه این‌ ها برخی از بزرگترین عوامل خطر و علائم مرتبط با کم‌ کاری تیروئید را کاهش می‌ دهند.

برنامه غذایی کم کاری تیروئید

1. بهترین غذاها

چه غذاهایی برای تیروئید کم کار مفید است؟ در اینجا بهترین مواد غذایی برای رژیم کم کاری تیروئید برای شروع روند بهبودی آورده شده است:

  • ماهی صید شده آزاد: اسیدهای چرب امگا 3، EPA و DHA را فراهم می کند که برای تعادل هورمونی و عملکرد تیروئید ضروری است.
  • روغن نارگیل: اسیدهای چرب با زنجیره متوسط به شکل اسید کاپریلیک، اسید لوریک و اسید کاپریک را فراهم می کند که از متابولیسم سالم، افزایش انرژی و مبارزه با خستگی پشتیبانی می کند.
  • جلبک دریایی: جلبک های دریایی خوراکی مانند کومبو و واکامه از بهترین منابع طبیعی ید هستند و به جلوگیری از کمبودهایی که عملکرد تیروئید را مختل می کند، کمک می کنند.
  • غذاهای غنی از پروبیوتیک: اینها شامل کفیر (یک محصول لبنی تخمیر شده)، ماست ارگانیک شیر بز، کیمچی، کومبوچا، ناتو، کلم ترش و سایر سبزیجات تخمیر شده هستند و اثبات شده است که به عملکرد تیروئید کمک می کنند.
  • دانه ها: دانه های کتان، شاهدانه و چیا ALA، نوعی چربی امگا 3 را تامین می کنند که برای تعادل هورمونی مناسب و عملکرد تیروئید ضروری است.
  • آب تمیز (تصفیه شده): آب به هیدراتاسیون و عملکرد گوارشی کمک می کند و از خستگی و بدخلقی جلوگیری می کند. برای پیشگیری از یبوست، کم انرژی شدن و هوس کردن قند، حداقل هر دو ساعت یک بار 220 میلی لیتر آب بنوشید.
  • غذاهای سرشار از فیبر: افراد مبتلا به کم کاری تیروئید ممکن است مشکلات گوارشی داشته باشند، بنابراین روزانه 30 تا 40 گرم فیبر مصرف کنید. رژیم غذایی پر فیبر نه تنها به سلامت دستگاه گوارش کمک می کند، بلکه سلامت قلب را بهبود می بخشد، سطح قند خون را متعادل می کند و با ایجاد احساس سیری بیشتر، از وزن سالم حمایت می کند.
  • آب قلم: آب استخوان گاو و مرغ حاوی اسیدهای آمینه L-proline و L-glycine است که می تواند به ترمیم پوشش گوارشی و بهبود کم کاری تیروئید کمک کند.
  • میوه ها و سبزیجات: این میوه ها سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و آنتی اکسیدان هایی هستند که برای مبارزه با آسیب رادیکال های آزاد و کاهش التهاب ضروری می باشند و اثبات شده است که به درمان کم کاری تیروئید کمک می کنند. آنها مواد مغذی زیادی دارند و باید بخش بزرگی از یک رژیم غذایی سالم را تشکیل دهند زیرا از سلامت گوارش، عملکرد مغز، سلامت قلب، تعادل هورمونی و وزن سالم حمایت می کنند.

2. بدترین غذاها

اینها غذاهایی هستند که نباید در رژیم غذایی کم کاری تیروئید شما وجود داشته باشند:

  • غذاهای گواتروژن: افراد مبتلا به کم کاری تیروئید ممکن است بهتر باشد از خوردن مقادیر زیادی سبزیجات خام براسیکا مانند بروکلی، گل کلم، کیل، کلم پیچ، سویا و کلم بروکسل خودداری کنند. این سبزیجات ممکن است بر عملکرد تیروئید تأثیر بگذارند زیرا حاوی گواتروژن هستند، مولکول هایی که پری اکسیداز تیروئید را مختل می کنند.
  • آب لوله کشی: بیشتر آب لوله کشی حاوی فلوئور (یک مختل کننده غدد درون ریز) و کلر است که جذب ید را مهار می کند.
  • گلوتن: بسیاری از افراد مبتلا به مشکلات تیروئید نیز به گلوتن حساس هستند یا به بیماری سلیاک مبتلا هستند، یک بیماری خود ایمنی که منجر به حساسیت به گلوتن می شود. گلوتن در تمام محصولات گندم، چاودار و جو یافت می شود. برچسب‌ های مواد را به دقت بررسی کنید تا از گلوتن پنهانی که در بسیاری از غذاهای بسته‌ بندی شده نهفته است، اجتناب کنید.
  • لبنیات معمولی: مانند گلوتن، لبنیات نیز می‌ تواند برای تیروئید مشکل‌ ساز باشد و باعث ایجاد واکنش‌ هایی شود که پاسخ‌ های التهابی را افزایش می‌ دهد. از محصولات لبنی معمولی شیر گاو که ارگانیک نیستند و پاستوریزه شده اند خودداری کنید. مصرف شیر بز ارگانیک، خام یا شیر گاو ارگانیک A2 انتخاب بهتری می باشد.
  • شکر: شکر می تواند تعادل هورمونی لازم برای متابولیسم را مختل کند. افراد مبتلا به مشکلات تیروئید در کاهش وزن مشکل دارند. از آنجایی که تیروئید یک غده کلیدی برای تعادل هورمونی و متابولیسم است، بهتر است از مصرف شکر پرهیز کنید زیرا می تواند به اختلالات هورمونی، خستگی، تغییرات خلقی، بدتر شدن افسردگی و افزایش وزن کمک کند.
  • محصولات آرد تصفیه شده: برای مثال، هر غذایی که با کربوهیدرات های تصفیه شده ساخته می شود، مانند آرد گندم غنی شده، بر سطح هورمون ها تأثیر منفی می گذارد و می تواند به افزایش وزن کمک کند.

3. مصرف این مکمل ها را در نظر بگیرید

آشواگاندا (500 میلی گرم در روز)

آشواگاندا یک گیاه آداپتوژن است که به بدن کمک می کند به استرس پاسخ دهد و سطح هورمون ها را بهتر در تعادل نگه دارد. آداپتوژن به کاهش کورتیزول و متعادل کردن سطح T4 کمک می کند. در واقع، در آزمایش‌ های بالینی، مصرف مکمل آشواگاندا به مدت هشت هفته اساساً به عنوان درمان تیروکسین عمل کرد و به بیماران مبتلا به کم‌کاری تیروئید کمک کرد تا سطح هورمون تیروکسین را به میزان قابل توجهی افزایش دهند و در نتیجه شدت اختلال را کاهش دهند.

همچنین، سایر گیاهان آداپتوژن مانند رودیولا، ریشه شیرین بیان، جینسنگ و ریحان مقدس را امتحان کنید که فواید مشابهی دارند.

ید (150 تا 300 میکروگرم در روز)

مطالعات نشان می دهد که حتی مقادیر کمی ید مکمل (250 میکروگرم) باعث تغییرات جزئی اما قابل توجهی در عملکرد هورمون تیروئید در افراد مستعد می شود. رژیم غذایی سرشار از غذاهای کامل حاوی ید – از جمله ماهی، سبزیجات دریایی، تخم مرغ، لبنیات خام و جلبک دریایی – می تواند به جلوگیری از کمبود کمک کند.

مکمل های ید را نباید با بیماری هاشیموتو مصرف کرد زیرا مصرف بیش از حد ید در طولانی مدت خطر ابتلا به تیروئید پرکار را افزایش می دهد. در حالی که دریافت بیش از حد از خوردن انواع غذاهای سالم به تنهایی تقریبا غیرممکن است، گاهی اوقات افرادی که مکمل‌ ها یا مقادیر بسیار بالایی از جلبک‌ های خشک و جلبک دریایی مصرف می‌ کنند، می‌ توانند از حداکثر مجاز توصیه شده 500 میلی‌گرم در روز تجاوز کنند.

سلنیوم (200 میکروگرم در روز)

تیروئید عضوی است که بیشترین میزان سلنیوم را در کل بدن دارد. سلنیوم برای تولید هورمون تیروئید T3 ضروری است و می تواند اثرات خود ایمنی را کاهش دهد. در بیماران مبتلا به بیماری هاشیموتو و در زنان باردار با اختلالات تیروئید، مکمل سلنیوم باعث کاهش سطح آنتی بادی ضد تیروئید و بهبود ساختار غده تیروئید می شود.

از آنجایی که سلنیوم به تعادل سطوح هورمونی کمک می کند، می تواند خطر ابتلا به اختلال تیروئید را در دوران بارداری (تیروئیدیت پس از زایمان) و پس از آن کاهش دهد. مطالعات دیگر نشان داده‌ اند که وقتی کمبود سلنیوم از طریق مکمل برطرف می‌ شود، بیماران به طور متوسط 40 درصد کاهش در آنتی‌ بادی‌ های تیروئید در مقایسه با افزایش 10 درصدی با مصرف دارونما تجربه می‌ کنند.

ال-تیروزین (500 میلی گرم دو بار در روز)

یک آمینو اسید که در سنتز هورمون های تیروئید استفاده می شود، تیروکسین (T4) به طور طبیعی از ید دادن تیروزین تولید می شود، یک اسید آمینه غیر ضروری که هم از منابع غذایی حاوی پروتئین و هم از طریق بدن که مقداری از آن را تولید می کند، به دست می آید.

گفته شده است که مکمل ال-تیروزین باعث بهبود محرومیت از خواب می شود و با بهبود هوشیاری و عملکرد انتقال دهنده های عصبی می تواند به مبارزه با خستگی و خلق و خوی ضعیف کمک کند. یکی از دلایلی که ال-تیروزین در بهبود علائم تیروئید مفید است این است که در تولید ملاتونین، دوپامین و یا نوراپی نفرین که هورمون‌ های طبیعی «احساس خوب» ما هستند، نقش دارد.

روغن ماهی (1000 میلی گرم در روز)

اسیدهای چرب ضروری موجود در روغن ماهی برای عملکرد مغز و تیروئید حیاتی هستند. امگا 3 DHA و EPA موجود در روغن ماهی با کاهش خطر علائم تیروئید از جمله اضطراب، افسردگی، کلسترول بالا، بیماری التهابی روده، آرتریت، دیابت، ضعف سیستم ایمنی و تشدید بیماری خودایمنی مرتبط است.

مکمل های روغن ماهی امگا 3 همچنین می توانند به تعادل سطوح امگا 6 در رژیم غذایی کمک کنند که برای سلامت مداوم مهم است.

ویتامین B کمپلکس (یک کپسول B کمپلکس در روز)

ویتامین B12 و تیامین برای عملکرد عصبی و تعادل هورمونی مهم هستند. تحقیقات نشان می دهد که مکمل تیامین می تواند به مبارزه با علائم بیماری خودایمنی، از جمله خستگی مزمن کمک کند. در یک مطالعه بالینی، زمانی که به بیماران مبتلا به هاشیموتو 600 میلی گرم تیامین در روز داده شد، اکثریت آنها طی چند ساعت یا چند روز پسرفت کامل خستگی را تجربه کردند.

ویتامین B12 یکی دیگر از مواد مغذی مهم برای مبارزه با خستگی است زیرا از بسیاری جهات مهم به سیستم عصبی مرکزی کمک می کند: حفظ سلامت سلول های عصبی (از جمله انتقال دهنده های عصبی)، محافظت از پوشش اعصاب به نام غلاف میلین سلول و تبدیل مواد مغذی از غذا به انرژی قابل استفاده برای مغز و بدن.

مکمل پروبیوتیک (50 میلیارد CFU در هر وعده)

پروبیوتیک ها می توانند به روده کمک کرده و به جذب مواد مغذی و در عین حال کاهش التهاب کمک کنند. سایر مزایای یک پروبیوتیک با کیفیت بالا شامل کمک به حفظ سیستم ایمنی قوی تر است. افزایش انرژی حاصل از تولید ویتامین B12؛ کاهش رشد باکتری یا ویروس در روده، مانند کاندیدا؛ بهبود سلامت پوست و کنترل اشتها و کاهش وزن را هم به دنبال دارد.

تشخیص

کم کاری تیروئید چگونه تشخیص داده می شود؟ معمولاً یک معاینه فیزیکی همراه با بررسی سابقه پزشکی شما توسط یک متخصص سلامت می تواند به تشخیص اینکه آیا کم کاری تیروئید دارید یا خیر کمک کند.

متخصص سلامت به دنبال علائمی مانند تغییرات چشمی، رفلکس های بیش فعال، لرزش انگشتان در صورت کشیده شدن و حتی پوست گرم و عرق می گردد. همچنین، غده تیروئید در هنگام بلع مشاهده می شود تا مشخص شود که آیا بزرگ، حساس یا حتی ناهموار است. نبض شما نیز ممکن است سریع یا نامنظم باشد که یکی دیگر از علائم بالقوه می باشد.

آزمایش‌ های خون نیز برای اندازه‌ گیری تیروکسین و هورمون محرک تیروئید انجام می‌ شود. تیروئید پرکار معمولاً سطوح بالای تیروکسین و سطوح بسیار پایین هورمون محرک تیروئید را نشان می دهد.

اگر این آزمایشات خون کم کاری تیروئید بالقوه را نشان دهد، معمولاً آزمایش به روز رسانی ید رادیویی توصیه می شود. این به تشخیص اینکه تیروئید شما بیش از حد تیروکسین تولید می کند یا حتی تیروئیدیت کمک می کند. ممکن است اسکن تیروئید و سونوگرافی نیز تجویز شود.

کلام آخر

کم کاری تیروئید شرایطی است که در آن غده تیروئید کم کار است و به درستی هورمون های تیروئید را نمی سازد یا ترشح نمی کند.

هیچ درمانی برای تشخیص کم کاری تیروئید وجود ندارد اما ممکن است راه هایی برای افزایش طبیعی تولید هورمون تیروئید از طریق رژیم غذایی وجود داشته باشد.

وقتی تیروئید شما کم کار باشد، متابولیسم شما کند می شود که ممکن است به این معنی باشد که همیشه احساس خستگی می کنید یا برای کاهش وزن تلاش می کنید.

رژیم کم‌ کاری تیروئید غذاهایی را که می‌ توانند باعث التهاب و واکنش‌ های ایمنی شوند حذف می‌ کند و در عوض بر روی غذاهایی تمرکز می‌ کند که به بهبود دستگاه گوارش، تعادل هورمون‌ ها و کاهش التهاب کمک می‌ کنند.

منبع:

draxe

مهاجرت به فنلاند در مقطع دبیرستان

اضافه کردن دیدگاه

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی