بیماری ها سلامت

هرآنچه می خواهید درباره عفونت مخمری واژن بدانید

تقویم فارسی اندروید

عفونت مخمری واژن چیست؟ یک عفونت مخمر واژینال که به نام کاندیدیازیس نیز شناخته می شود یک بیماری شایع است. واژن سالم حاوی باکتری و برخی سلول های مخمر است اما هنگامی که تعادل باکتری ها و مخمرها به هم بریزد، سلول های مخمر می توانند چند برابر شوند. این باعث خارش شدید، تورم و سوزش می شود.

عفونت مخمری واژن

برای درمان عفونت مخمری واژن می تواند در عرض چند روز علائم را تسکین دهید. در موارد شدیدتر، ممکن است تا 2 هفته طول بکشد.

عفونت مخمری واژن یک عفونت مقاربتی نیست که معمولاً به عنوان بیماری مقاربتی شناخته شود. تماس جنسی می تواند آن را گسترش دهد اما زنانی که از نظر جنسی فعال نیستند هم می توانند دچار شوند.

علائم عفونت مخمری واژن

عفونت مخمری واژن در اغلب افراد علائم مشترکی دارد، مانند:

  • خارش واژن
  • تورم در اطراف مهبل (واژن)
  • سوزش در هنگام ادرار یا رابطه جنسی
  • تیر کشیدن هنگام رابطه جنسی
  • درد
  • قرمزی
  • جوش

ترشحات واژن سفید-خاکستری و متلاطم یکی دیگر از علائم این بیماری است. بعضی ها می گویند این ترشحات شبیه پنیر است. گاهی اوقات تخلیه نیز ممکن است پر آب باشد.

معمولاً مدت زمانی که عفونت مخمر شما بدون درمان باقی بماند، تأثیر مستقیمی بر میزان شدید بودن علائم شما دارد.

دلایل بروز عفونت مخمری واژن

قارچ کاندیدا یک میکروارگانیسم طبیعی در ناحیه واژن است. باکتری های لاکتوباسیلوس رشد خود را دارند اما اگر عدم تعادل در سیستم شما وجود داشته باشد، این باکتری ها به طور مؤثر کار نمی کنند. این منجر به رشد بیش از حد مخمر می شود که باعث علائم عفونت مخمری واژن می شود.

عوامل مختلفی می توانند باعث عفونت مخمر شوند، از جمله:

  • آنتی بیوتیک ها که میزان لاکتوباسیلوس (“باکتری خوب”) را در مهبل کاهش می دهند.
  • بارداری
  • دیابت کنترل نشده
  • سیستم ایمنی ضعیف
  • عادت های غذایی ضعیف از جمله مصرف زیاد غذاهای شیرین
  • عدم تعادل هورمونی در نزدیکی چرخه قاعدگی شما
  • استرس
  • کمبود خواب

نوع خاصی از مخمر به نام کاندیدا آلبیکنس باعث بیشتر عفونت های مخمر می شود. این عفونت ها به راحتی قابل درمان هستند.

اگر در حال تکرار مداوم عفونت های مخمر یا مشکل در خلاص شدن از عفونت مخمر با درمان معمولی هستید، ممکن است نسخه دیگری از کاندیدا علت این امر باشد. یک آزمایشگاه می تواند نوع کاندیدا را تشخیص دهد.

عفونت مخمری واژن چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص عفونت های مخمر ساده است. پزشک در مورد تاریخچه پزشکی شما سؤال خواهد کرد. این شامل آن می شود که قبلاً به عفونت مخمر مبتلا شده باشید یا خیر. آنها همچنین ممکن است از شما بپرسند که آیا تا به حال STI داشته اید.

قدم بعدی معاینه لگن است. پزشک دیواره های واژن و دهانه رحم شما را معاینه می کند. آنها همچنین به علائم خارجی عفونت به محیط اطراف می پردازند.

بسته به آنچه پزشک شما می بیند، مرحله بعدی ممکن است جمع آوری برخی سلول ها از مهبل شما باشد. این سلول ها برای معاینه به آزمایشگاه می روند. آزمایشات آزمایشگاهی معمولاً برای زنانی انجام می شود که به طور مرتب عفونت های مخمر دارند یا برای عفونت هایی است که از بین نمی روند.

درمان عفونت مخمر واژن

هر عفونت مخمری متفاوت از دیگری است بنابراین پزشک شما درمانی را پیشنهاد می کند که بهترین راه حل برای شما باشد. معمولاً درمان ها بر اساس شدت علائم شما مشخص می شوند.

عفونت های ساده

برای عفونت های ساده مخمر، پزشک معمولاً از درمان 1 تا 3 روزه با یک کرم ضد قارچ، پماد، قرص یا شیاف استفاده می کند. این داروها می توانند به صورت تجویزی یا به صورت بدون نسخه (OTC) باشند.

داروهای معمول شامل موارد زیر هستند:

بوتوکونازول (Gynazole)

کلوتریمازول (Lotrimin)

میکرونازول (Monistat)

تركونازول (Terazol)

فلوکونازول (Diflucan)

زنان مبتلا به عفونت مخمر ساده باید بعد از درمان دوباره با پزشک خود صحبت کنند تا اطمینان حاصل کنند که این دارو جواب داده است.

در صورت بازگشت علائم شما در طی دو ماه، به ویزیت دوباره نیز نیاز خواهید داشت.

اگر تشخیص دهید که به عفونت مخمر مبتلا هستید، می توانید خود را در خانه با محصولات ذکر شده معالجه کنید.

عفونت های پیچیده

اگر پزشك شما عفونت مخمر شما را بيش از حد اعلام كند، باید گفت موردی شديد يا پيچيده است.

  • قرمزی شدید، تورم و خارش که منجر به زخم یا پارگی در بافت واژن شما می شود
  • بیش از چهار عفونت مخمر در سال داشته
  • عفونت ناشی از کاندیدا به غیر از کاندیدا آلبیکنس
  • باردار بودن
  • دیابت کنترل نشده یا سیستم ایمنی ضعیفی در برابر داروها
  • HIV داشته باشید

درمان های احتمالی برای عفونت های شدید یا پیچیده مخمر شامل موارد زیر است:

کرم، پماد، قرص یا درمان 14 روزه واژن

دو یا سه دوز فلوکونازول (دیفلوکان)

تجویز طولانی مدت فلوکونازول یک بار در هفته به مدت 6 هفته یا استفاده طولانی مدت از یک داروی ضد قارچ موضعی
اگر عفونت شما عود کند، همچنین ممکن است بخواهید ببینید که آیا شریک جنسی شما دارای عفونت مخمر است یا خیر. به یاد داشته باشید در حین درمان از روش های محافظتی مانند کاندوم استفاده کنید.

عفونت واژن

درمان خانگی عفونت مخمری واژن

اگر مایل به مصرف داروهای نسخه ای نیستید، می توانید عفونت های مخمری واژینال را با داروهای طبیعی درمان کنید، اما این داروها به اندازه داروهای معرفی شده به اندازه کافی مؤثر و قابل اطمینان نیستند. برخی از داروهای محبوب طبیعی عبارتند از:

  • روغن نارگیل
  • کرم روغن درخت چای
  • سیر
  • شیاف اسید بوریک واژینال
  • ماست ساده به صورت مصرف خوراکی یا داخل مهبل قرار داده شده

همیشه قبل از استفاده از کرم یا روغن در واژن خود دستانتان را تمیز کنید.

شما همچنین ممکن است بخواهید قبل از آزمایش داروهای طبیعی با پزشک صحبت کنید. این مهم است زیرا اگر علائم شما ناشی از چیزی غیر از عفونت مخمر ساده باشد، پزشک شما می تواند به تشخیص وضعیت شما کمک کند.

اگر داروی OTC یا داروهای تجویزی استفاده می کنید، در مورد داروهای گیاهی با پزشک خود مشورت کنید. بعضی از گیاهان می توانند با داروهایی که ممکن است مصرف کنید تداخل داشته باشند یا می توانند عوارض جانبی ناخواسته دیگری ایجاد کنند.

عفونت مخمر در مردان

در حالی که عفونت های مخمر واژینال شایع تر است اما ممکن است برای مردان نیز عفونت مخمر ایجاد شود. هنگامی که بر آلت تناسلی مرد اثر می گذارد، این بیماری به عنوان یک عفونت مخمر آلت تناسلی شناخته می شود.

همه بدن ها کاندیدا دارند و این فقط مختص بدن زنان نیست. هنگامی که رشد بیش از حد این قارچ وجود دارد، می تواند منجر به عفونت مخمر شود. ناحیه کشاله ران به دلیل چین خوردگی و رطوبت پوست به ویژه در معرض رشد زیاد کاندیدا است.

هنوز عفونت های مخمر آلت تناسلی بیشتر در اثر تماس جنسی واژینال محافظت نشده با زنی که عفونت دارد ایجاد می شود. با استفاده از کاندوم در هنگام رابطه جنسی می توانید از ابتلا به عفونت مخمر جلوگیری کنید. استحمام منظم نیز می تواند کمک کند.

علائم عفونت مخمر در آقایان ممکن است چندان برجسته نباشد، اگرچه ممکن است قرمزی و لکه های سفید در کنار آلت تناسلی مرد و همچنین احساس سوزش و خارش مشاهده شود. اگر فکر می کنید عفونت مخمر آلت تناسلی دارید، به پزشک خود مراجعه کنید.

عفونت مخمر در زنان

عفونت های مخمر در زنان بسیار شایع است. در حقیقت تخمین زده می شود که از هر 4 زن 3 نفر بیش از دو عفونت مخمر واژینال را در طول زندگی خود تجربه کرده باشند.

علی رغم شیوع آنها، درمان زودهنگام عفونت های مخمر واژن مهم است. نه تنها علائم ناراحت کننده را فورا کاهش می دهید، بلکه می توانید احتمال شیوع عفونت در بدن را نیز کاهش دهید.

عفونتهای مکرر بسیار مخمر شایع است به خصوص اگر باردار هستید، مبتلا به دیابت هستید یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید. اگر سالانه بیش از چهار عفونت مخمر دارید با پزشک خود مشورت کنید.

عفونت مخمر در نوزادان

در حالی که عفونت های مخمر معمولاً با عفونت های واژن همراه است اما نوزادان نیز می توانند آنها را دریافت کنند.

شایع ترین عفونت مخمر در کودک، بثورات پوشک است. با این حال، همه بثورات پوشک نتیجه رشد مخمر نیستند.

اگر پوست کودک شما به شدت قرمز است و لکه هایی در ناحیه پوشک و کشاله ران وجود دارد، ممکن است بتوانید بگویید که کودک شما دچار بثورات پوشک شده و می توانید از کرم بثورات پوشک استفاده کنید. عفونت های مخمر ممکن است در چین های دیگری از پوست مانند زیر بغل نیز وجود داشته باشد.

پزشک متخصص کودک شما احتمالاً یک کرم ضد قارچ موضعی را برای درمان عفونت های مخمر پوست تجویز می کند. اگر کودک شما برفک دهان (عفونت مخمر از دهان) دارد، ممکن است به یک داروی خوراکی نیاز باشد. در حالی که عفونت های مخمر در نوزادان معمولاً بی ضرر هستند، در صورت عدم درمان می توانند منجر به عفونت های جدی تر شوند.

آیا عفونت های مخمر مسری و واگیردار هستند؟

عفونت های مخمر، واگیردار در نظر گرفته نمی شوند اما هنوز هم می توانند مسری باشند. شما می توانید در طی مقاربت دهانی یا واژن عفونت مخمر را منتقل کنید. انتقال عفونت از طریق اسباب بازی های جنسی و بوسیدن شخص مبتلا به برفک دهان (عفونت مخمر از دهان) نیز ممکن است.

همچنین اگر مادر در هنگام زایمان دارای عفونت مخمر واژینال باشد، ممکن است در هنگام تولد یک نوزاد با بثورات پوشک قارچی به دنیا بیاورد. همچنین اگر رشد کاندیدا در ناحیه پستان وجود داشته باشد، ممکن است در حین شیردهی عفونت مخمر منتقل شود.

در حالی که می توانید یک عفونت مخمر را به شخص دیگری منتقل کنید، به همه روش ها قابل سرایت نیست. به عنوان مثال شما نمی توانید آلودگی را از طریق هوا یا با استفاده از همان دوش شخصی که مبتلا به عفونت است، دریافت کنید. اگر نگران انتقال هستید، با پزشک خود در مورد تمام راه های انتقال عفونت مخمر صحبت کنید.

عفونت مخمر در دوران بارداری

عفونت های مخمر به دلیل نوسانات هورمون در دوران بارداری شایع است. اگر باردار هستید خوب است که به پزشک خود مراجعه کنید و بگویید که به یک عفونت مخمر شک دارید تا بتوانید تشخیص صحیحی را بدست آورید.

عفونت مخمر در دوران بارداری همیشه به همان روشی که در زنان غیر باردار انجام می شود، درمان نمی شود. به دلیل نقایص احتمالی هنگام تولد، نمی توانید داروهای ضد قارچ خوراکی مصرف کنید. ضد قارچ های موضعی برای استفاده در دوران بارداری بی خطر هستند.

اگرچه عفونت های مخمر به کودک شما آسیب نمی رساند اما می توان قارچ کاندیدا را هنگام زایمان به آنها منتقل کرد. این می تواند منجر به بثورات پوشک و برفک دهان در کودک شما شود. درمان عفونت مخمر زود هنگام و در اسرع وقت بسیار مهم است به خصوص اگر باردار هستید، تا از بروز چنین عوارضی جلوگیری کنید.

عفونت مخمر در مقایسه با UTI یا عفونت ادراری

عفونت شایع دیگر در زنان عفونت ادراری (UTI) است. در حالی که ممکن است یک یا حتی هر دو عفونت به طور همزمان وجود داشته باشد، UTI و عفونت های مخمر دو شرایط متفاوت هستند.

UTI یک عفونت باکتریایی است که بر روی دستگاه ادراری تأثیر می گذارد. این سیستم پیچیده شامل مجرای ادرار و همچنین مثانه و کلیه های شماست. رابطه جنسی و عدم ادرار کردن به طور منظم همه می توانند منجر به بیماری ادراری شوند.

علائم UTI با عفونت مخمر نیز متفاوت است. ترشح قابل توجهی وجود ندارد اما ممکن است مقدار کمی خون در ادرار مشاهده شود. UTI همچنین می تواند باعث تکرر ادرار به همراه درد لگن و شکم شود.

بدون درمان، UTI می تواند منجر به عوارض جدی تر کلیه شود. برای دریافت آنتی بیوتیک باید به پزشک مراجعه کنید. در مورد تفاوت های بین عفونت مخمر و UTI، از پزشک خود اطلاعات بیشتری بخواهید.

تست عفونت مخمر

اگر این اولین عفونت مشکوک به مخمر شما باشد، خوب است یک تشخیص صحیح را از پزشک دریافت کنید. این تضمین می کند که علائم شما قطعاً مربوط به رشد کاندیدا است و یک بیماری جدی دیگر نیست.

پزشک شما ابتدا معاینه لگن را انجام می دهد و هرگونه ترشحات قابل مشاهده، قرمزی و تورم را یادداشت می کند. آنها از شما درباره سایر علائمی که تجربه می کنید، مانند درد و سوزش ادرار و سؤال می کنند.

در صورت نیاز پزشک ممکن است آزمایش مایعات واژن را انجام دهد. آنها ابتدا نمونه ای از ترشحات واژینال را با یک سواب پنبه جمع آوری می کنند که سپس برای مطالعه در زیر میکروسکوپ به آزمایشگاه فرستاده می شوند. هنگامی که پزشکتان تشخیص داد که در واقع یک عفونت قارچی است یا نوع دیگری از عفونت، آنها می توانند نوع صحیحی از درمان را تجویز کنند.

عفونت مخمر بعد از رابطه جنسی

اگرچه ممکن است بعد از رابطه جنسی عفونت مخمر ایجاد شود اما یک عفونت مخمر به خودی خود یک بیماری مقاربتی نیست. در عوض، عوامل دیگری وجود دارد که می توانند تعادل کاندیدا در ناحیه واژن را بر هم بزنند. مقاربت واژینال و همچنین نفوذ از طریق اسباب بازی های جنسی و انگشتان دست، همه می توانند باکتری ها را ایجاد کنند.

احتمال دیگر مقاربت واژینال با مردی است که به عفونت مخمر آلت تناسلی مبتلا است. دقیقا برعکس نیز ممکن است اتفاق بیفتد، به طوری که یک مرد ممکن است از زنی که دارای عفونت مخمر واژینال است، عفونت مخمر آلت تناسلی دریافت کند. همچنین رابطه جنسی دهانی ممکن است باکتری های موجود در دهان، مهبل و آلت تناسلی را منتقل کند.

همچنین ممکن است که عفونت مخمر کاملاً تصادفی ایجاد شود. عوامل خطرناک عمده ای برای ایجاد عفونت مخمر وجود دارد که مقاربت جنسی فقط یکی از آنها است.

عفونت مخمر در مقایسه با BV

واژینوز باکتریال (BV) شایعترین منبع عفونت واژینال در زنان بین سنین 15 تا 44 سال است. علل اصلی آن عدم تعادل باکتریایی از دوز و جنس است. این یک عفونت قارچی مانند یک عفونت مخمر معمولی نیست. گفته می شود که BV دارای بوی قوی شبیه به ماهی نیز هست.

BV علائم مشابه عفونت مخمر از جمله ترشحات، سوزش و خارش را دارد. این می تواند تفاوت بین این دو عفونت را دشوار کند اما در حالی که یک عفونت مخمر واژینال عوارض طولانی مدت ایجاد نمی کند، BV درمان نشده می تواند ایجاد کند.

از جمله این عوارض می توان به موارد باروری و زایمان زودرس (اگر در حین بارداری آلوده باشید) اشاره کرد.

بر خلاف عفونت مخمر، برای از بین بردن BV به یک آنتی بیوتیک تجویزی نیاز دارید. پزشک شما قادر خواهد بود به شما در تشخیص تفاوت بین عفونت مخمر و BV کمک کند.

پیشگیری از عفونت مخمر

شانس این وجود دارد که شما دقیقاً می دانید چه چیزی منجر به عفونت مخمر شما شده است. به عنوان مثال، بعضی از خانم ها هر بار که آنتی بیوتیک مصرف می کنند این عفونت ها را تجربه می کنند. آیا علت دقیق آن را می دانید، در اینجا برخی از عادت هایی وجود دارد که می توانید از آنها برای جلوگیری از عود عفونت استفاده کنید.

کارهایی که می توانید انجام دهید:

  • خوردن یک رژیم غذایی متعادل
  • خوردن ماست یا مصرف مکمل های لاکتوباسیل
  • پوشیدن الیاف طبیعی مانند پنبه، کتان یا ابریشم
  • شستن لباس زیر در آب گرم
  • تغییر دادن مکرر محصولات زنانه

کارهایی که باید اجتناب کنید:

  • پوشیدن شلوار تنگ، جوراب شلواری، لگ یا شلوار استرچ
  • استفاده از دئودورانت یا پد و تامپون زنانه معطر
  • پوشیدن لباس مرطوب به خصوص لباس های حمام
  • نشستن در وان های گرم یا حمام داغ مکرر
  • استفاده از دوش واژن

روغن های اساسی برای عفونت مخمر

روغن های اساسی در چند سال گذشته به عنوان داروهای طبیعی برای درمان “بیماری های پزشکی رایج” مورد توجه بسیاری قرار گرفته اند. این محصولات گیاهی می توانند قدرتمند باشند اما تاکنون هیچ تحقیقی نشان نداده است که روغن های اساسی برای عفونت های مخمر بهتر از روش های معمولی عمل می کنند.

یکی از مشکلات روغن های اساسی این است که ممکن است برخی از افراد به آنها حساسیت نشان دهند. ایده خوبی است که قبل از استفاده از آنها در نواحی بزرگتر بدن، تستی را روی قسمت کوچکی از پوست انجام دهید. این امر به ویژه هنگام در نظر گرفتن نواحی حساس مانند مهبل بسیار مهم است.

رقیق کردن روغن ها قبل از استفاده نیز مهم است. قبل از امتحان با پزشک خود هماهنگ کنید که علائم شما در واقع ناشی از عفونت مخمر است.

عفونت مخمر و دوره قاعدگی

هر دو عفونت مخمر و همچنین دوره قاعدگی شما می تواند مانند ورم شدید باشد. با این حال، این همیشه معمول نیست. عفونت های مخمر به احتمال زیاد در روزهای پایانی منتهی به دوره در زنان رخ می دهد.

تصور می شود نوسانات هورمون ها قبل از پریود شما عامل عفونت مخمر است و باعث عدم تعادل در باکتری های سالم در مهبل می شود.

اگر در هفته قبل از پریود خود تخلیه سفید تا زرد رنگ را تجربه کرده باشید، این به طور خودکار یک عفونت مخمر نیست. نکته مهم در این است که اگر علائم بارز دیگری را نیز تجربه کردید، مانند قرمزی، سوزش و خارش کمی باید نگران شوید.

در حالی که ناراحت کننده است، درمان زودرس می تواند به پاکسازی عفونت مخمر از قبل از شروع دوره شما کمک کند. اگر علائم عفونت مخمر بعد از اتمام دوره بهبود نیافت، به پزشک خود مراجعه کنید.

سخن آخر

عفونت های مخمر از موارد شایع است اما درمان سریع می تواند در عرض چند روز علائم ناراحت کننده را کاهش دهد. با شناخت عوامل خطرساز خود می توانید از عفونت های بعدی جلوگیری کنید.

اگر عفونت های مکرر را که بیشتر از دو ماه به طول انجامید مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید.

منبع:

healthline

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی