سلامت سلامت و تربيت كودك

چگونه به کودکان تحمل مخالفت و اختلاف نظر را بیاموزیم؟

کارشناسان در این مقاله به اشتراک می گذارند که چگونه والدین می توانند کودکانی را پرورش دهند که به طور موثر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند، اختلاف نظر دارند و برای یافتن راه حل در عین مخالفت با هم کار می کنند. یادگیری کنار آمدن با اختلاف نظرها کودکان را هنگام موانع و بحران برای موفقیت آماده می کند.

در عصر یادگیری از راه دور و فاصله اجتماعی، کودکان فرصت های رشد مهارت های مهم فردی را از دست می دهند. کاهش جامعه پذیری در سال 2020 بدان معناست که آنها کمتر حل مسئله، ارتباطات و سایر انواع یادگیری اجتماعی-عاطفی را تمرین می کنند.مخالفت

یک مهارت مخصوصاً مهم که نیاز به کار دارد: هنر مخالفت.

هنگامی که بچه ها یاد می گیرند بدون استفاده از خشونت یا عصبانیت اختلاف نظر داشته باشند، مهارت های اساسی برای داشتن دوستی را نیز می آموزند.

دانستن اینکه چگونه با احترام و آرام گوش کنیم و سپس به راه حل هایی بپردازیم که شامل همه دیدگاه ها شود چیزی است که بچه ها قطعاً می توانند آن را یاد بگیرند اما به یک تمرین و راهنمایی ملایم در مورد چگونگی آرام کردن خشونت و درک احساسات “اشتباه” است که در همه ما شعله ور می شود.

همانطور که در سال های اخیر به وضوح دیده ایم، اختلافات بخشی از زندگی روزمره است. مهم است که بیاموزید چگونه در مورد نظرات و سلیقه های مختلف بحث کنید (با این فرض که انسانیت و خرد بنیادی را انکار نکنند) بدون اینکه به رذالت، داد زدن یا ظلم بپردازید. انجام این کار باعث افزایش تفکر مستقل، شکل گیری هویت و درک دیگران می شود.

اما در صورت عدم وجود تعاملات سنتی در کلاس و زمین بازی، چگونه بچه ها می توانند ابراز عقیده، برقراری ارتباط موثر، درک مخالفت و همکاری برای حل مسئله را بیاموزند؟ در زیر، فلدر و سایر متخصصان توصیه های خود را برای والدینی که می خواهند به کودکان خود یاد بدهند که چگونه به روشی سالم اختلاف نظر داشته باشند، به اشتراک می گذارند.

زود شروع کنید

یادگیری زندگی کردن با مخالفت یک فرایند مادام العمر است که با مهارت های اساسی پایه مانند همدلی و ارتباط آغاز می شود. به این فکر نکنید که فقط یک سخنرانی باشد بلکه یک سری مکالمه و تجربه است.

رابین گودمن، روانشناس بالینی و درمانگر که با کودکان کار می کند، خاطرنشان کرد: “از همان سنین کودکی، ما به کودکان می آموزیم که احساسات شان را به اشتراک بگذارند، مودب باشند و هم بازی خوبی باشند.” “اینها آموزه هایی عالی برای برقراری ارتباط خوب و کنار آمدن با افراد دیگر هستند.”

درباره احساسات صحبت کنید

گودمن توضیح داد: “كمك به كودكان در درك احساسات خود هنگام بروز اختلاف بسیار مفید است.” “به عنوان مثال، آیا آنها احساس صدمه، کنار گذاشته شدن، ناامیدی، عدم شنیده شدن، سوءتفاهم یا خجالت نمی کنند؟ اسم گذاشتن بر روی احساسات می تواند به درک اینکه چه اتفاقی می افتد و منبع مسئله بیش از آنکه در مورد اختلاف نظر باشد، کمک کند.”

کمک به کودکان در درک و ابراز احساسات خود می تواند آنها را قادر به کنترل تعارض و مخالفت کند. هر روز عادت کنید که در مورد احساسات صحبت کنید.

گودمن گفت: “این احساسات مهم است زیرا شما همچنین باید به كودك كمك كنید كه چه كاری هنگام احساس خجالت یا عصبانیت انجام دهد نه اینكه فقط روی واژه های واقعی كه با آنها مخالف هستند تمركز كند.”

تربیت کودک

همدلی را پرورش دهید

همانطور که بچه ها یاد می گیرند احساسات خود را درک کنند، می توانند احساسات را در دیگران تشخیص دهند و همدلی را پیدا کنند. همدلی و هوش هیجانی مهارتی است که می توانید هر روز پرورش دهید، مانند تقویت عضله در بدن با ورزش روزانه.

از فرزند خود بخواهید خود را به جای شخص دیگری بگذارد، وی را به چالش بکشد تا سوالاتی از این قبیل را بپرسد، چرا آنها این حرف را زده اند؟ چه احساسی خواهم داشت اگر کنار گذاشته شوم؟ چگونه می توانستم این حرف را متفاوت بگویم؟ فکر می کنید آنها چه احساسی داشتند و فکر می کردند؟ به دست آوردن همدلی یک مهارت عالی برای برقراری ارتباط موثر، بهبود روابط و تحمل شرایط سخت است.”

“این در مورد درک است، نه اثبات محق بودن شما. برای درک و گوش دادن به پاسخ ها وقت بگذارید. به کودکان در زمینه چگونگی طرح سوال و یادگیری بیشتر کمک کنید. این کمک به کودکان برای کنجکاوی در مورد اینکه شخص مقابل چه فکری می کند به همین دلیل است.”

– رابین گودمن، روانشناس بالینی و درمانگر

در چارچوب اختلاف نظر، همدلی به این معنی نیست که باید از موضع خود عقب نشینی کنید اما به شما کمک می کند تا برخورد مخالف را با احترام مدیریت کنید. این در مورد درک این است که افراد متفاوت هستند و به دلایل مختلف دیدگاه های مختلف دارند.

گودمن گفت: “این بدان معنا نیست که فرد درست می گوید – فقط این است که شما حداقل درکش کنید یا دیدگاه او را در نظر بگیرید.” این همراه با کمک به کودک شما است.

آموزش اختلاف نظر به بچه ها نیز مانند یادگیری از دیگران است. آنها ممکن است ایده ها و دانش هایی داشته باشند که شما ندارید، بنابراین گوش دادن و یادگیری در واقع می تواند مفید باشد.

یادگیری با مثال

گودمن توصیه کرد: “مراقب باشید که چگونه فرزندانتان در زمان واقعی مشغول تماشا و یادگیری هستند که با شرکا و دوستانتان اختلاف نظر دارید.” “اگر با کسی مخالف باشید، ممکن است زمانی را پیدا کنید که بتوانید در مورد آنچه انجام داده اید توضیح دهید یا از کودک خود بپرسید که او در مورد نحوه برخورد شما چه چیزی را مشاهده کرده است. مطمئناً والدین مجبور نیستند هر بار این کار را انجام دهند اما به دنبال آن لحظه ها و مثال های قابل آموزش باشید.”

والدین همچنین می توانند در تعامل با فرزندان و یکدیگر اختلاف نظر سالم را الگوی خود قرار دهند. آنها می توانند این کار را با گوش دادن به شخص مقابل، با در نظر گرفتن دیدگاه او، با آرامش ابراز مخالفت کردن و سپس رسیدن به یک توافق یا ادامه کار، انجام دهند.

“اگر شما یا خانواده خود عادت منظم ایجاد کنید که اطمینان حاصل کنید در یک بحث، هر نقطه نظری شنیده شود و هر یک از اعضای تیم بخشی از گفتگوی طوفان مغزی است تا راهی برای تکریم و گنجاندن هر نقطه نظری ارائه دهد سپس این مهارت های صلح آمیز برای بچه های شما به الگو تبدیل خواهد شد. “از طرف دیگر، اگر خانواده شما تمایل دارد که همه چیز را به یک جنگ قدرت تبدیل کند که هر بار عصبانی ترین یا اخلال گرترین فرد بر آن مسلط شود، بچه های شما نیز خواهند فهمید که ارعاب و قلدری بلیط اصلی موفقیت آنها است.”

مهارت شنیداری ایجاد کنید

مقدار قابل توجهی از درگیری ناشی از ارتباط نادرست است. به بچه های خود یادآوری کنید که شنونده خوبی باشند، از جمله نگاه مستقیم به طرف مقابل، تکرار برای درک بهتر و پرسیدن سوال به جای اینکه سریع به مشاوره بپردازید یا صحبت را قطع کنید.

پادکست ها و کتاب های صوتی روش دیگری برای رشد مهارت گوش دادن به بچه ها ارائه می دهند.

همچنین برای والدین مهم است که به جای فرض کردن یا عجله در قضاوت، از طریق برقراری ارتباط چشمی، تأیید گفته های کودک و پرسیدن سوالات روشن از آنها، از رفتار شنیداری خوب در مکالمات با فرزندان خود الگو بگیرند.

گودمن گفت: “این در مورد درک است، نه اثبات حق شما.” “برای درک و گوش دادن به پاسخ ها وقت بگذارید. به کودکان در زمینه چگونگی طرح سوال و یادگیری بیشتر کمک کنید. این کمک به کودکان است برای کنجکاوی در مورد اینکه شخص مقابل چه فکری می کند و چرا چنین تفکری دارد. برای کودکان کم سن و سال، ممکن است فقط نوبت دادن به آنها باشد که آنها همیشه نباید اول باشند، یا اینکه دو نفر از نظر خود می توانند هر دو فکر درست داشته باشند.”

استراتژی های مقابله را شناسایی کنید

اختلاف نظرها احساسات شدیدی را برمی انگیزد، بنابراین بهتر است به کودکان یک نقشه راه برای مدیریت این احساسات طاقت فرسا بدهید. استراتژی های آرام سازی مناسب سن شامل تنفس آگاهانه، روزانه نوشتن، طراحی یا سایر اشکال بیان خلاقانه است.

فلدر می گوید: “شما می توانید با بچه های خود مدلسازی و تمرین کنید، “وقتی احساس می کنم هیچ کس به من گوش نمی دهد یا هیچ کس ایده های من را جدی نمی گیرد، من معمولاً چند نفس عمیق می کشم و آتش عصبانیت خود را خنک می کنم تا بتوانم همچنان بخشی از مکالمه باشم و منفجر نشوم سپس با خونسردی می پرسم و حرفم را می زنم، “من در اینجا به کمک نیاز دارم. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا بتوانم راه حلی پیدا کنم که ترکیبی باشد از آنچه من می خواهم و دیگران نیز به آن امیدوار باشند؟”

والدین همچنین می توانند استراتژی های حل مسئله مانند سازش، مذاکره و طوفان مغزی و آزمایش راه حل های مختلف را به فرزندان خود آموزش دهند. کودکان ممکن است این مهارت ها را در خانه با خواهر و برادر خود نیز تمرین کنند.

با احترام گذاشتن به نظر مخالف تمرین کنید

در صورت بروز اختلاف نظر، والدین می توانند فرزندان خود را در این روند همراهی کرده و راهنمایی کنند. آنها را تشویق کنید تا احساسات و دیدگاه خود را با استفاده از جملات “من” مانند “من وقتی این را شنیدم ناراحت شدم” بیان کنند.

رینا بی پاتل، روانشناس آموزشی مجاز تحلیلگر رفتار، می گوید: “به کودکان بیاموزید که چگونه بدون توهین به عقاید شخص مقابل، به ایده فرد دیگر گوش دهند.”

وی افزود: “به آنها بیاموزید كه به خاطر یک شخص با او مخالفت نكنند.” “در موضع خود باقی بمانید و هنگام بیان نظرات تان، ویژگی شخصیتی دیگری را وارد نکنید.”

“هنگامی که کودکان تلویزیون تماشا می کنند یا مکالمات بزرگسالان را می شنوند، در عمل اختلافات را مشاهده می کنند.”

همیشه از همه اعضای خانواده خود نظرسنجی کنید، حتی وقتی می خواهید کمی بستنی برای اعضای خانواده بیاورید بنابراین فرزند شما می تواند ببیند که بعضی از افراد ممکن است پاسخ های مختلفی داشته باشند و با هم اختلاف نظر داشته باشند. اکنون به سراغ فریزر رفته چیزهایی که دارید را بررسی کنید.

از رسانه استفاده کنید

لاهین توضیح داد: “خواندن با کودک شما فرصتی عالی برای بحث در مورد حل تعارض از طریق ادبیات است.” “همانطور که با هم می خوانید، می توانید سوالاتی از این قبیل بپرسید … فکر می کنی این شخصیت چه احساسی دارد؟ فکر می کنی چرا او چنین احساسی دارد؟ همچنین می توانید به کودک خود کمک کنید با داستان یا شخصیت ها همذات پنداری کند و از او سوالاتی مانند آیا تو هم چنین احساسی داشته ای؟ آیا قبلاً وضعیت مشابهی داشته ای؟ اگر تو جای این شخصیت بودی، چه می کردی؟” بپرسید.

جوزف کوفلر توصیه کرد: با کودکان بزرگتر، می توانید در مورد رویدادهای جاری در اخبار صحبت کنید. جنبه های مختلف موضوع مورد بحث، راه های یافتن راه حل و مثال های خوب یا بد اختلاف نظر را پیدا کنید.

وقتی كودكان تلویزیون تماشا می كنند یا با بزرگسالان صحبت می كنند، اختلاف نظر را در عمل مشاهده می كنند. آنها قادر به شنیدن جنبه های مختلف هستند و حتی ممکن است از طریق این مشاهدات در نظرات خود تغییر ایجاد کنند. این همچنین به اعتماد به نفس آنها کمک می کند.

آن را به یک فعالیت خانوادگی تبدیل کنید

شما می توانید به عنوان یک خانواده در محیط های غیررسمی با احترام مخالفت و حل تعارضات را تمرین کنید.

فلدر پیشنهاد می دهد: “آن را به یک بازی سرگرم کننده تبدیل کنید و به طور خاص بگویید،” بیایید ببینیم چگونه می توانیم با یک فعالیت یا یک برنامه یا یک برنامه شام ​​تعیین کنیم که چه چیزی را از تلویزیون تماشا کنیم که خواسته های هر فرد را در اینجا در نظر بگیرد. باید راه حلی باشد که هر شخص در آن سهیم باشد و احساس خوبی داشته باشد. ما می توانیم این کار را بکنیم!”

وی افزود: “بچه ها در درست کردن یک پازل با هم خوب هستند.” “به روشی مشابه، پروژه تیمی شامل صلح و تمام دیدگاه های متنوع در اتاق مانند قرار دادن یک پازل است که در آن هر یک از ما فقط بخشی از پازل را داریم و برای کامل کردن آن به قسمت های دیگر نیاز داریم.”

صبور باشید

باز هم باید تاکید کرد که توسعه مهارت ها برای بر طرف کردن اختلافات یک فرایند مادام العمر است. از جنجال ها و یا مسائل دیگر در حال انجام کار خسته نباشید.

فلدر اظهار داشت: “اگر یکی از فرزندان شما – یا یکی از اعضای بزرگسال خانواده – در درون عصبانیت زیادی داشته باشد و به صبر و مربیگری بیشتری احتیاج داشته باشد تا بتواند آن آتش را خنک کند و در یک تیم همکاری قرار گیرد، مشکلی نیست.”

“لطفا هر مرحله کوچکی از پیشرفت را که این فرد به دست می آورد تشویق کنید و به این فرد ناپایدار اطمینان دهید که برخی از ذهن های بزرگ و نیروهای خلاق بزرگ نیز مجبور بودند قدم های کوچکی از پیشرفت تدریجی را بردارند تا یاد بگیرند که به عنوان بخشی از تیم به نتیجه برسند. ”

منبع:

huffpost

تقویم فارسی اندروید

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

کانال یوتوب چی با چی

مطالب پیشنهادی