بیماری ها سلامت

همه چیز درباره سرطان سر و گردن و تشخیص و درمان سرطان

سرطان های سر و گردن ممکن است کمتر از سرطان ریه یا روده بزرگ مهم به نظر برسد و علائم واضحی به خصوص در مراحل اولیه نداشته باشند. سرطان‌ های سر و گردن یا سرطان‌ های گوش، حلق و بینی، ممکن است همیشه زمانی که به دنبال علائم سرطان هستیم از ذهن ما عبور نکند. علائم و نشانه‌ های آشکار برخی از این سرطان‌ ها نیز ممکن است در ابتدا وجود نداشته باشند یا بی‌ اهمیت باشند که تشخیص آنها را به تاخیر می‌ اندازد.

سرطان های سر و گردن

بنابراین اطلاع از علائم و نشانه‌ هایی که این سرطان‌ ها دارند برای کمک به تشخیص یک مشکل بالقوه مفید است، بنابراین می‌ توانید در اسرع وقت تشخیص داده و درمان را شروع کنید.

در ادامه بخوانید تا در مورد برخی از سرطان های رایج گوش و حلق و بینی مانند سرطان نازوفارنکس، سرطان گلو، سرطان حنجره و سرطان تیروئید، علائم هشدار دهنده و گزینه های درمانی آنها بیاموزید.

سرطان نازوفارنکس

سرطان نازوفارنکس در میان 10 سرطان برتر مردان 30 تا 59 ساله در سنگاپور قرار دارد. زمانی رخ می دهد که سلول های بافت های پشت بینی، درست بالای دهان و گلو، سرطانی می شوند.

سرطان نازوفارنکس ممکن است شبیه سایر بیماری های شایع تر باشد و اغلب تا مراحل پیشرفته تشخیص داده نمی شود.

در زیر برخی از علائم و نشانه‌ ها وجود دارد که باید مراقب آن‌ ها باشید:

  • توده های روی گردن (زمانی که سلول های سرطانی به غدد لنفاوی گسترش یافته اند)
  • مسدود شدن گوش، کاهش شنوایی یا وزوز گوش (زنگ در گوش)، به خصوص در یک طرف
  • خلط خونی از بینی و گلو
  • خونریزی های مکرر بینی
  • مسدود شدن بینی، به خصوص در یک طرف، و به طور ناگهانی رخ می دهد

عوامل خطرساز

عوامل خطر خاصی که می توانند احتمال ابتلا به سرطان نازوفارنکس را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی
  • قومیت (میزان بروز بیشتر در میان چینی ها ذکر شده است)
  • رژیم غذایی حاوی مصرف زیاد ماهی های نگهداری شده با نمک و فاقد میوه و سبزیجات تازه
  • عفونت ویروس اپشتین بار* (EBV)

*عفونت EBV یک عفونت ویروسی شایع است که معمولاً منجر به علائم خفیف مانند تب و گلودرد می شود و با ایجاد سرطان نازوفارنکس مرتبط است. EBV به خودی خود باعث سرطان نازوفارنکس نمی شود. با این حال، این تعامل بین EBV و سایر عوامل مانند حساسیت ژنتیکی و یا عوامل خطر محیطی است که ممکن است متعاقبا منجر به ایجاد سرطان نازوفارنکس شود.

تشخیص

تشخیص با یک معاینه عمومی توسط پزشک شروع می شود که از شما بیشتر در مورد علائم شما می پرسد و غدد لنفاوی متورم را بررسی می کند. ممکن است برای تعیین وجود سرطان به آزمایش های تشخیصی نیاز باشد. نمونه هایی از این آزمایش ها عبارتند از:

  • ناسندوسکوپی: یک لوله بلند، باریک و منعطف با یک دوربین در انتهای بینی برای بررسی پشت بینی از نظر وجود ناهنجاری ها وارد بینی می شود.
  • بیوپسی – نمونه کوچکی از بافت های مشکوک برداشته می شود و زیر میکروسکوپ بررسی می شود تا سلول های سرطانی بررسی شود.
  • آزمایش خون – به دلیل ارتباط بین EBV و سرطان نازوفارنکس، آزمایش خون به شناسایی آنتی بادی های EBV یا EBV DNA کمک می کند تا به تشخیص زودهنگام و غربالگری سرطان نازوفارنکس کمک کند.

در صورت تایید سرطان، پزشک آزمایشات بیشتری مانند سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) و اسکن PET (توموگرافی گسیل پوزیترون) را برای تعیین مرحله سرطان انجام می دهد تا درمان مناسب انجام شود.

درمان

سرطان نازوفارنکس در مراحل اولیه معمولاً با پرتودرمانی درمان می شود، در حالی که مراحل پیشرفته سرطان شامل درمان ترکیبی از پرتودرمانی و شیمی درمانی است. جراحی برای بیماری باقیمانده در نظر گرفته می شود – زمانی که برخی از سرطان ها پس از درمان باقی می مانند، یا عود می کنند – زمانی که سرطان پس از دوره قبلی درمان عود می کند.

درمان سرطان

سرطان های گلو (سرطان حلق) و سرطان حنجره

اینها به تومورهایی اشاره دارد که در گلو (در اطراف حنجره) یا در خود حنجره ایجاد می شوند. حنجره به قسمت بالای تارهای صوتی (supraglottis)، خود تارهای صوتی (گلوت) و ناحیه زیر تارهای صوتی (subglottis) تقسیم می شود.

علائم سرطان گلو و حنجره

حنجره به ما امکان می دهد قورت دهیم و صحبت کنیم و علائم معمولاً بر این عملکردها تأثیر می گذارد.

علائم و نشانه هایی که باید به آنها توجه کرد شامل موارد زیر است:

  • تغییرات صدا مانند گرفتگی صدا برای بیش از یک ماه
  • گلودرد مداوم
  • توده در گردن
  • مشکل یا درد در هنگام بلع
  • دشواری در تنفس
  • گوش درد

عوامل خطرساز

عوامل مرتبط با افزایش خطر ابتلا به سرطان عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • مصرف زیاد الکل
  • عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)

تشخیص

تشخیص با بحث در مورد سابقه پزشکی و علائم تجربه شده شروع می شود. پس از این، یک معاینه فیزیکی برای بررسی زخم‌ ها و توده‌ های دهان یا غدد لنفاوی متورم در گردن انجام می‌ شود.

بررسی های بیشتری که ممکن است انجام شود عبارتند از:

نازوفارنگولارنگوسکوپی – یک آندوسکوپ در بینی، گلو یا حنجره قرار داده می شود تا آن را از نظر علائم سرطان بررسی کند. در صورت یافتن توده یا تومور، برای تایید تشخیص، بیوپسی گرفته می شود.

لارنگوسکوپی – یک آندوسکوپ در گلو و حنجره قرار می گیرد تا میزان دقیق تومورهای شناسایی شده را ارزیابی کند. این کار تحت بیهوشی انجام می شود و معمولاً با بیوپسی برای تأیید تشخیص همراه است.

پاناندوسکوپی – یک آندوسکوپ برای بررسی حنجره، مری، دهان، حفره بینی و ریه ها در یک جلسه تحت بیهوشی وارد می شود. در صورت لزوم بیوپسی گرفته می شود تا سرطان دیگری در نقاط خطر مشابه رد شود.

اگر سرطان گلو یا حنجره یافت شود، پزشک آزمایش‌ های بیشتری مانند سی‌ تی اسکن، ام‌ آر‌ آی و اسکن PET را برای تعیین مرحله و وسعت سرطان انجام می‌ دهد تا بتوان برنامه درمانی مناسب را توصیه کرد.

درمان

بسته به محل قرارگیری سرطان، اندازه تومورها، مرحله سرطان و سلامت کلی، درمان توصیه می شود. سرطان در مراحل اولیه ممکن است نیاز به برداشتن تومور با جراحی یا پرتودرمانی داشته باشد. سرطان در مرحله پیشرفته شامل برداشتن تومور با جراحی و سپس ترکیبی از رادیوتراپی و شیمی درمانی است. به دنبال این، ممکن است جراحی برای برداشتن سلول های سرطانی باقیمانده یا عود کننده انجام شود.

سرطان تیروئید

سرطان تیروئید هشتمین سرطان شایع در بین زنان در سنگاپور است. این غده تیروئید را که در قاعده گردن قرار دارد، تحت تاثیر قرار می دهد. تیروئید هورمون هایی تولید می کند که ضربان قلب، فشار خون، سطح کلسترول، دمای بدن و وزن را تنظیم می کند.

سرطان تیروئید زمانی اتفاق می‌ افتد که سلول‌ های غده تیروئید جهش یافته و رشد می‌ کنند و تومور ایجاد می‌ کنند. اکثر سرطان‌ های تیروئید به‌ خصوص در بیماران جوان‌ تر، با درمان طولانی‌ مدت عالی، بسیار قابل درمان هستند.

علائم سرطان تیروئید

سرطان تیروئید در مراحل اولیه خود علائمی کم یا بدون علائم دارد. با این حال، با توسعه سرطان، بیماران ممکن است متوجه یک توده در گردن شوند. بیشتر توده‌ های تیروئید خوش‌ خیم هستند، اما برای تمایز بین توده‌ های سرطانی و غیرسرطانی، تحقیقات بیشتری لازم است. برخی از علائمی که باید به آنها توجه کرد عبارتند از:

  • توده در جلوی گردن
  • گرفتگی صدا
  • مشکل در بلع
  • درد در گردن، در محل تیروئید
  • برآمدگی در کناره های گردن (غدد لنفاوی متورم)

عوامل خطرساز

عواملی که می توانند خطر ابتلا به سرطان تیروئید را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی سرطان تیروئید
  • قرار گرفتن در معرض سطوح بالایی از تشعشع، به ویژه در ناحیه سر و گردن

تشخیص

تشخیص با بحث در مورد علائم، سابقه خانوادگی مشکلات تیروئید و هر گونه قرار گرفتن در معرض عوامل خطرساز آغاز می شود. پزشک شما ممکن است یک معاینه فیزیکی از گردن شما انجام دهد تا ناهنجاری هایی مانند وجود گره تیروئید (توده) را بررسی کند. علاوه بر این، پزشک شما ممکن است یک یا چند مورد از آزمایشات زیر را درخواست کند:

  • آزمایش خون – برای بررسی سطح هورمون تیروئید برای تعیین اینکه آیا تیروئید شما به درستی کار می کند یا خیر.
  • تصویربرداری اولتراسوند – امواج صوتی با فرکانس بالا قادر خواهند بود “تصویر” تیروئید را نشان دهند. در صورت یافتن توده های مشکوک ممکن است بیوپسی تجویز شود.
  • بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف – با استفاده از سونوگرافی برای تعیین محل ندول یا توده، یک سوزن بسیار نازک در داخل آن وارد می‌ شود تا سلول‌ ها را از ندول استخراج کند و سپس زیر میکروسکوپ برای یافتن سرطان بررسی می‌ شود.

در صورت مشکوک شدن به گسترش سرطان به غدد لنفاوی گردن، سایر اسکن های تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی ممکن است ضروری باشد.

درمان

درمان توصیه شده به اندازه و نوع سرطان تیروئید و اینکه آیا سرطان فراتر از تیروئید گسترش یافته است بستگی دارد. روش های درمانی عبارتند از:

  • جراحی – این ممکن است شامل برداشتن نیم یا کل غده تیروئید باشد. گاهی اوقات برداشتن غدد لنفاوی از مرکز گردن یا کناره های گردن بسته به مرحله سرطان ممکن است ضروری باشد.
  • درمان با ید رادیواکتیو – گاهی اوقات پس از جراحی لازم است، این شامل مصرف مقدار کم و ایمن ید رادیواکتیو توسط بیمار است. این کار برای از بین بردن بافت باقیمانده تیروئید که هنوز پس از جراحی وجود دارد یا سلول های سرطانی باقی مانده که ممکن است گسترش یافته باشند، اما هنوز قابل شناسایی نیستند، انجام می شود. این امر احتمال عود سرطان را کاهش می دهد.
  • هورمون درمانی – از آنجایی که بدن نمی تواند هورمون تیروئید را پس از برداشتن کل غده تولید کند، باید به طور مصنوعی با دارو جایگزین شود. معمولاً دوز بالاتری برای سرکوب هورمون محرک تیروئید (TSH) داده می شود که رشد سلول های سرطانی را تشویق می کند و در نتیجه خطر عود را کاهش می دهد.
  • پرتودرمانی – در شرایطی که جراحی قادر به برداشتن کامل تومور نیست یا برای کنترل سرطان تیروئید که به سایر نقاط موضعی مانند استخوان گسترش یافته است استفاده می شود.
  • شیمی درمانی – شیمی درمانی یا درمان هدفمند به ندرت ضروری است و فقط در سرطان پیشرفته تیروئید که فراتر از غدد لنفاوی به سایر قسمت های بدن گسترش یافته و اگر به درمان با ید رادیواکتیو پاسخ ندهد استفاده می شود.

تشخیص زودهنگام کلیدی است

در حالی که علائم ذکر شده در این مقاله همیشه به دلیل سرطان نیست و ممکن است ناشی از بسیاری از بیماری‌ های رایج باشد، هوشیار باشید و علائمی را که برای شما غیرعادی به نظر می‌ رسد، بررسی کنید، به خصوص زمانی که علائم جدیدی هستند که پس از مدتی از بین نمی‌روند (معمولا 1 ماه). زمانی که سرطان زود تشخیص داده شود، درمان‌های سرطان با موفقیت بیشتری همراه هستند. در صورت نیاز به مشاوره پزشکی، با متخصص گوش و حلق و بینی مشورت کنید.

منبع:

mountelizabeth

تقویم فارسی اندروید

اضافه کردن دیدگاه

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی