روانشناسي و سلامت روان سلامت

همه چیز درباره ترایپوفوبیا یا ترس از سوراخ و الگوهای تکراری

مهاجرت به فنلاند در مقطع دبیرستان

ترایپوفوبیا ترس یا انزجار شدید و نامتناسب از سوراخ‌ ها، برآمدگی‌ ها یا الگوهایی است که در کنار هم یا تکراری هستند. به عنوان مثال، این می تواند توسط سوراخ های لانه زنبوری یا اسفنج، پوست مار یا دانه های توت فرنگی ایجاد شود.

ترایپوفوبیا به طور رسمی به عنوان یک اختلال روانی طبقه بندی نمی شود. در حالی که تحقیقات محدود و متناقضی در مورد اینکه آیا واقعاً یک فوبیا واقعی است وجود دارد، افراد مبتلا به ترایپوفوبیا در صورت بروز علائمی که در زندگی روزمره تداخل دارند، ممکن است معیارهای تشخیصی فوبیا را داشته باشند.

در واقع، افرادی که علائم شدید نشان می‌ دهند ممکن است با درمان‌ هایی که معمولاً برای اختلالات اضطرابی استفاده می‌ شوند، مانند مواجهه درمانی، درمان شوند.

ترایپوفوبیا

محرک های ترایپوفوبیا

ترایپوفوبیا می تواند توسط طیف وسیعی از اشیا و الگوها ایجاد شود. اینها می توانند به صورت طبیعی یا ساخته شده باشند.

به عنوان مثال، فردی که دچار ترایپوفوبیا است ممکن است توسط موارد زیر تحریک شود:

  • غلاف دانه نیلوفر آبی
  • لانه زنبور
  • یک عدد انار خرد شده
  • چشم حشرات
  • اسفنج های دریایی
  • مرجان
  • تراکم در یک سطح
  • بسته بندی حباب دار
  • توری فلزی
  • مواد تور ماهی
  • توری
  • پوست خزندگان
  • اسفنج ها
  • تمشک
  • برآمدگی در قسمت بیرونی آناناس یا جک فروت

ترایپوفوبیا همچنین می تواند به عنوان یک بیزاری شدید از الگوهای مرتبط با برخی بیماری های پوستی مانند ایکتیوز که باعث ایجاد الگوی الماسی شکل روی پوست می شود، ظاهر شود.

افراد مبتلا به ترایپوفوبیا ممکن است به خصوص توسط تصاویر ایجاد شده از اعضای بدن انسان که با سوراخ ها و الگوهای دیگر روی هم قرار گرفته اند تحریک شوند. این ممکن است باعث ایجاد ترایپوفوبیا به عنوان یک ترس غیرمنطقی از بیماری های پوستی یا حتی ترس از سوراخ در دست ها یا سایر اعضای بدن شود.

آیا ترایپوفوبیا یک فوبیای واقعی است؟

ترایپوفوبیا تا همین اواخر به خوبی شناخته شده نبود. اعتقاد بر این است که این اصطلاح برای اولین بار در سال 2005 ابداع شد، زمانی که شرکت کنندگان در یک انجمن آنلاین ادعا کردند که انزجار یا ترس غیرمنطقی از اشیاء با سوراخ های بسته دارند.

از آن زمان، هزاران نفر با ادعای اینکه تحت تاثیر قرار گرفته اند، پیدا شدند. این امر برخی از کارشناسان را به این سوال واداشته است که آیا تریپوفوبیا یک وضعیت مشروع است یا صرفاً یک اختلال تحت تأثیر اجتماعی، مشابه بیماری مورژلونز.

معمولاً متخصصان تشخیص فوبیا را بر اساس معیارهای ذکر شده در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجام می دهند. با این حال، تعیین اینکه آیا ترایپوفوبیا شرایط یک فوبیای خاص را دارد یا نه، دشوار است زیرا محققان این شرایط را متفاوت تفسیر می کنند.

به عنوان مثال، یک مطالعه منتشر شده در Frontiers in Psychiatry در سال 2018 گزارش داد که بسیاری از افرادی که ادعا می کنند ترایپوفوبیا دارند با دیدن الگوهای خوشه ای انزجار نشان می دهند اما نه ترس. این محققان با طبقه بندی آن به عنوان فوبیا مخالفت کردند، زیرا ترس یکی از ویژگی های مشخص فوبیا است.

در مقابل، مجله برزیلی روانپزشکی گزارشی منتشر کرد که در آن نتیجه گرفت که ترایپوفوبیا در واقع یک فوبیای خاص است. این امر با تداوم علائم، همراه با استرس روانی و اختلالی که شرکت کنندگان در مطالعه تجربه کردند، تعیین شد.

سایر محققان معتقدند انزجار اولیه ای که فرد نسبت به الگوهای خوشه ای احساس می کند ممکن است به عنوان یک ترس شروع شود اما با تقویت منفی و اجتناب مداوم، می تواند در طول زمان به یک فوبیا تبدیل شود.

علائم ترایپوفوبیا

مانند سایر فوبیاها، ترایپوفوبیا هم با یک پاسخ روانی و هم با پاسخ سیستم عصبی خودمختار ظاهر می شود. این واکنش ها تجربه منفی فرد را تسریع می کنند زیرا احساسات شدید باعث ایجاد علائم فیزیکی می شود و بالعکس.

افراد مبتلا به ترایپوفوبیا ممکن است برخی یا همه علائم فیزیکی و روانی زیر را تجربه کنند:

  • موارد وحشت زدگی
  • تعریق
  • لرزیدن
  • گرگرفتگی یا لرز
  • تنگی نفس
  • خفگی
  • ضربان قلب تند
  • درد قفسه سینه
  • حالت تهوع
  • سردرد و سرگیجه
  • غش
  • بی حسی
  • خشکی دهان
  • گیجی

افراد مبتلا به فوبیا تمایل دارند از شی یا تجربه ای که باعث ایجاد علائم می شود اجتناب کنند که می تواند عملکرد را در شرایط خاص دشوارتر کند.

تشخیص

چالش دیگری برای تشخیص این است که ترایپوفوبیا می تواند با سایر اختلالات روانپزشکی (مانند اختلال افسردگی اساسی، اختلال وسواس فکری-اجباری و اختلال اضطراب فراگیر) همزیستی داشته باشد که باعث همپوشانی علائم می شود.

فوبیا

چه چیزی باعث ترایپوفوبیا می شود؟

فوبیا علت خاصی ندارد. در عوض، آنها می توانند ناشی از هر تعداد یا ترکیبی از عوامل پیچیده، از جمله ژنتیک، آسیب قبلی، پاسخ های آموخته شده در اوایل زندگی و اضطراب یا افسردگی طولانی مدت باشند.

در مورد ترایپوفوبیا، برخی از دانشمندان معتقدند که علت ممکن است تکاملی باشد. محققان دانشگاه آمستردام عنوان می‌ کنند که این اختلال به جای اینکه ناشی از ضربه یا اضطراب باشد، ممکن است یک «نسخه اغراق‌ آمیز و بیش از حد تعمیم‌ یافته از یک واکنش سازگار طبیعی» به الگوهایی در طبیعت باشد که ما ذاتاً آن را خطرناک می‌ دانیم.

به عنوان مثال، یک فرد ممکن است ناخودآگاه یک شی ناهموار را با بثورات یا تاول هایی مانند مواردی که در آبله دیده می شود، مرتبط کند. خوشه های سوراخ ممکن است به عنوان هجوم انگلی پوست تعبیر شود و الگوهای خاصی می توانند ظاهر مارهای سمی را تقلید کنند.

به طور مشابه، یک فرد ممکن است از الگوهای خوشه‌ ای روی غذا و سایر مواد آلی بترسد زیرا ظاهر انگل را تقلید می‌ کند که می‌ تواند خوردن غذا را خطرناک کند.

سایر دانشمندان کمتر از این فرضیه حمایت می کنند. در یک مطالعه در سال 2017، کودکان پیش دبستانی نسبت به عکس های رنگی مارهای سمی بیزاری فوری نشان دادند اما نه از الگوهای مشخصه مرتبط با مارها. این نشان می‌ دهد که هر گونه واکنشی به چنین الگوهایی ممکن است آموختنی باشد، نه غریزی. همچنین در مورد اینکه آیا ترایپوفوبیا یک فوبیای مشروع است یا خیر، تردید ایجاد می کند.

درمان ترایپوفوبیا

ترایپوفوبیا یک بیماری خاص نیست، بنابراین هیچ درمان توصیه شده ای وجود ندارد. با این حال، افراد مبتلا به فوبیای خاص معمولاً با روان درمانی و در صورت نیاز با دارو درمان می شوند.

درمان ها عبارتند از:

  • مواجهه درمانی، که می تواند پاسخ فرد به ترس را با قرار دادن تدریجی در معرض چیزی که از آن اجتناب می کند و از آن می ترسد، کاهش دهد.
  • درمان شناختی-رفتاری به افراد کمک می کند تا افکار، رفتارها و احساسات منفی را که در مواجهه با فوبیای خود به وجود می آیند برطرف کنند، سپس با احساس امنیت و مثبت اندیشی جایگزین شوند.
  • بنزودیازپین‌ ها شل کننده‌ های سیستم عصبی مرکزی هستند که می‌ توانند برای آرام کردن افرادی که در پاسخ به فوبیا دچار استرس، اضطراب و هراس هستند، استفاده شوند.
  • مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین با تنظیم سروتونین، یک ماده شیمیایی مغز که در خلق و خو و اضطراب نقش دارد، به درمان فوبیا کمک می کند.
  • مسدود کننده های بتا می توانند با مسدود کردن گیرنده های بتا با اثرات اضطراب آور فوبیا مقابله کنند. این کار ضربان قلب را کند می کند و به کاهش فشار خون برای کاهش علائم اضطراب کمک می کند.

حرف آخر

صرف نظر از اینکه ترایپوفوبیا یک تشخیص شناخته شده است یا خیر، به طور بالقوه می تواند برای زندگی روزمره مضر باشد. هر گونه واکنش بیش فعال به یک شی یا موقعیتی که پایدار است و باعث رفتارهای اجتنابی می شود، نباید نادیده گرفته شود یا به حداقل برسد. می توانید از یک درمانگر یا دکتر متخصص در درمان فوبیا و اختلالات اضطرابی کمک بگیرید.

یک متخصص می تواند به شما کمک کند تا ابزارها و درمان های مختلف مقابله ای را پیدا کنید تا روش مناسب خود را پیدا کنید. بسیاری از افراد فوبیا و ترس های غیر منطقی دارند و می توانند با کمک های مناسب بر آنها غلبه کنند. صحبت آشکار با عزیزانتان در مورد احساستان می‌ تواند شدت ترس‌ هایتان را کاهش دهد و اطمینان دهد که در سفر شفابخش خود از حمایت برخوردار خواهید بود.

منبع:

verywellhealth

تقویم فارسی اندروید

اضافه کردن دیدگاه

اضافه کردن دیدگاه

برای ارسال نظر اینجا کلیک کنید

تبلیغات

دانلود برنامه آموزش آشپزی

مطالب پیشنهادی