خانه » سلامت » روانشناسي و سلامت روان » بهترین سن برای آموزش زبان دوم به کودک چه سنی است؟

تبلیغات

روانشناسي و سلامت روان سلامت سلامت و تربيت كودك

بهترین سن برای آموزش زبان دوم به کودک چه سنی است؟

در خيلي از مهماني‌ها بچه‌هايي را مي‌ بينيم که به اصرار والدين براي عمو يا خاله‌شان غلط يا درست از يک تا 10 را به انگليسي مي‌شمرند يا اپل مي‌گويند و اورنج را نشان مي‌دهند اما واقعا از چه سالي بايد آموزش زبان به کودکان را شروع کرد؟

در خیلی از مهمانی‌ها بچه‌هایی را می‌ بینیم که به اصرار والدین برای عمو یا خاله‌شان غلط یا درست از یک تا ۱۰ را به انگلیسی می‌شمرند یا اپل می‌گویند و اورنج را نشان می‌دهند اما واقعا از چه سالی باید آموزش زبان به کودکان را شروع کرد؟

بهترین سن آغاز آموزش زبان دوم به کودک
بهترین سن آغاز آموزش زبان دوم به کودک

 از چه سنی باید به کودک زبان دوم را یاد داد؟

بسیاری از کار‌شناسان بر این باورند هرچه زبان دوم در سنین پایین‌تری به کودک آموزش داده شود احتمال این‌که کودک در سال‌های بعد در یادگیری این زبان موفق‌تر باشد، بیشتر است.

تحقیقات نشان داده بچه‌هایی که زبان دوم یاد می‌گیرند، هوش اجتماعی بالاتری دارند.

در سال ۱۹۹۶ یک مقاله در روزنامه نیوزویک منتشر شد که نتایج یک تحقیق را بررسی می‌کرد. بر اساس این تحقیق، کودکی که بعد از ۱۰ سالگی شروع به آموختن زبان دوم کند با احتمال کمتری ممکن است بتواند بعدها  این زبان را مانند کسانی که آن زبان، زبان مادری‌شان است، صحبت کند. نتایج این تحقیق توسط زبان‌شناسان زیادی تایید شده است و به دنبال این تحقیق، تحقیقات بسیار دیگری هم انجام شد که بر همین موضوع تاکید داشت.

بررسی‌های بیشتر در مورد یادگیری زبان در سنین پایین نشان داد کودک نه تنها با یادگیری زبان، برخورد اجتماعی‌اش تقویت می‌شود و در ارتباط با دیگر بچه‌ها موفق‌تر عمل می‌کند، بلکه این مسئله می‌تواند باعث پیشرفت عملکرد کلی کودک در بقیه دروس در مدرسه نیز بشود

کار‌شناسان آموزش کودک و زبان‌شناسان معتقدند کودکانی که قبل از دوره نوجوانی به یادگیری زبان دوم بپردازند بهتر می‌توانند در زمینه تلفظ کلمات به طور صحیح و نزدیک به صاحبان اصلی زبان عمل کنند. زبان‌شناسان این موضوع را به تغییرات فیزیولوژیکی مربوط می‌دانند که در مغز کودکان در سنین نوجوانی رخ می‌دهد.

تفاوت هجا‌ها و آوا‌ها در زبان‌های مختلف که باعث تفاوت لهجه‌ها می‌شود  در کودکانی که زبان را قبل از شکل‌گیری بخش‌های مربوطه در مغز یاد گرفته‌اند کمتر به چشم می‌آید.

به همین دلیل بهترین سن آموزش زبان به کودک، قبل از ۱۰ سالگی و زمانی است که کودک هنوز در زبان مادری خود هم پیشرفت چندانی نداشته است. البته این مسئله به هیچ وجه کودک را از یادگیری زبان مادری باز نمی‌دارد بلکه به پیشرفت آن هم کمک خواهد کرد.

بعضی از والدین نگران این نکته هستند که یاد دادن زبان دوم در سنین کم ممکن است باعث شود کودک زبان مادری خود را فراموش کند یا این‌که در یادگیری زبان مادری و ادبیات آن دچار مشکل شود. در حالی‌که زبان‌شناسان خلاف این باور را دارند. آن‌ها معتقدند یادگیری زبان دوم به دلیل به کارگیری ذهن کودک در استفاده از ترجمه‌ها و معانی کلمات و ساختار جملات می‌تواند باعث شود زبان مادری خود را هم بار دیگر بیاموزد و آن را در کنار زبان دوم یاد بگیرد. توجه کودک به یک زبان جدید می‌تواند باعث توجه او به ساختارهای زبان و جمله‌بندی‌ها شود. چیزی که ممکن بود تا آن زمان به آن چندان توجهی نشان داده نشود

بعضی ها هم ،ادعا می کنند که هر چه آموزش زبان دوم در کودکان زودتر شروع شود بهتر است.

اما از طرف دیگربرخی از متخصصان دیگر به شدت معتقدند که کودک پیش از پنج سالگی نباید برای یادگیری زبان دوم تحت فشار قرار بگیرند زیرا یادگیریزبان دوم قبل از پنج سالگی باعث عقب افتادگی مرحله تکلم در کودک می شود. تفاوتهای دستوری در دو زبان، به اختلال و بی نظمی فکری کودک نیز منجر می شودچرا که کودک معمولا در هنگام گفتار، دو زبان را با یکدیگر مخلوط کرده و تا مدتها نمی تواند آنها را از یکدیگر جدا کنند.

تاثیر منفی دو زبانی بودن در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک نیز افزایش می یابد. به دلیل بیاننامناسب مطالب، این گونه کودکان مورد تمسخر قرار گرفته و پیامد این وضع احساس خشم و افسردگی در این کودکان است

همچنین برخی دیگر از پژوهشها نشان داده که آسیبهای آموزش دوزبانی در دوران مهد کودک و خردسالی به خصوص در شروع گفتار، شاید در ابتدا کاملا هویدا نباشد اما با گذشت زمان ، پیوسته آشکار می گردد. این دسته از کودکان در نتیجه دوزبانی بودن هنگام ورود به مدرسه از نظر گفتاری عقب مانده و منجر به عدم آمادگی وی در درک دروس می شود. وقتی کودک آمادگی رفتن به مدرسه را نداشته باشد، سازگاری وی با عوامل و شرایط محیطی مدرسه، نسبت به کودکان تک زبانی بهمراتب دشوار تر خواهد بود. نا توانی در بیان مناسب مطالب موجب احساس نگرانی بیش از حد در کودکان می گردد. به همین دلیل کودکان دوزبانی با موانع سختی در سازگاری تحصیلی روبه رو گردیده و به زحمت می توانند به موفقیت تحصیلی دست یابند.

همچنین این متخصصان معتقدند تاثیر منفی دو زبانی بودن در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک نیز افزایش می یابد. به دلیل بیان نامناسب مطالب، این گونه کودکان مورد تمسخر قرار گرفته و پیامد این وضع احساس خشم و افسردگی در این کودکان است. لذا متخصصانی که چنین نظری در مورد یادگیری زبان دوم در ابتدای خردسالی دارند معتقدند که اوایل نوجوانی یعنی حدود ۱۱-۱۳ سالگی بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم است زیرا در این سنین نوجوان بر زبان مادری خود تسلط کامل را یافته و حال آمادگی لازم برای یادگیری زبان دوم را داراست و از طرف دیگر انگیزه بیشتری برای یادگیری زبان دوم خواهند داشت. این در حالیست که دسته ای دیگر از متخصصان معتقدند که بهترین سن برای آغاز آموزش زبان دوم ۷سالگی است چرا که در این سن بچه ها در حال رشد بوده و بهتر می توانند زبان دوم را درک کنند و به همین دلیل است که آموزش زبان دوم در برخی از مدارس از دوران ابتدایی آغاز می شود.

همانطور که مشاهده کردید در مورد زمان دقیق آغاز آموزش زبان دوم تقریبا توافق نظری وجود ندارد و در مورد این موضوع، هر دسته از محققان به نتایج مطالعات خود تکیه می کنند اما به طور کلی احتمالا شما والدین عزیز نیز با توجه به مطالب عنوان شده به این نتیجه رسیده اید که بهتر است کودکان برای یادگیری زبان دوم تحت فشار قرار نداده و تا قبل از اینکه در زبان اول ، پیشرفت لازم را نکرده باشند به یادگیری زبان دوم نپردازند و حداقل برای آموزش زبان دوم، تا ۷ سالگی آنها صبر کرده و این آموزش را از دوران کودکستان آغاز نکنیم.

نظر دکتر رویا خویی، مدرس دانشکده زبان های خارجی در این مورد :

▪ به نظر شما بهترین سن برای آموزش زبان دوم به بچه ها چه سنی است؟

 اگر از نظر زمانی و مالی امکان اینکه بچه بتواند ۳ روز در هفته به کلاس برود وجود داشته باشد، بهتر است از زمانی که خواندن و نوشتن را به زبان مادری یاد می گیرد، یادگیری زبان دوم را هم شروع کند؛ یعنی از ۶ یا ۷ سالگی که بچه قدرت کنترل مداد در دست و نوشتن را دارد، اما اگر قرار است بچه هایی در این سن، فقط یک روز به کلاس بروند، حتما در این مدت کوتاه چیز مفیدی یاد نخواهند گرفت، بنابراین بهتر است والدین آنها آموزش زبان را به ۱۲ سالگی موکول کنند؛ یعنی سنی که شناخت بچه کامل تر شده و حتی اگر داده و برخورد کمتری با زبان داشته باشد، بتواند از طریق تفکر خلاقانه براساس آن داده کمتر، فرضیات زبانی بسازد و زبان را بهتر یاد بگیرد.

۳ تا ۴ سالگی برای فرستادن بچه ها به کلاس زبان خیلی زود است. ممکن است آنها در این سن کمی زبان دوم هم یاد بگیرند، اما آن مقدار از زبان دومی که بچه ها از ۳ تا ۶ سالگی یاد می گیرند، می توانند ظرف مدت ۶ ماه و حتی کمتر، از ۶ سالگی به بعد بیاموزند، پس می توان این کار را نوعی صرف هزینه بیهوده دانست؛ مگر اینکه تماس کودک با زبان دوم خیلی زیاد باشد.

گردآوری و تنظیم: گروه ۷ گنج

www.7ganj.ir

loading...
کانال تلگرام هفت گنج